Pomóż nam opowiedzieć historię o PTSD "Ikke spør om meg"

Cześć! Tu Jaski:)

Już niedługo rozpoczynam zdjęcia do krótkometrażowego filmu eksperymentalnego „Ikke spør om meg” (tłum. „nie pytaj, co u mnie”), który opowiada o życiu ze złożonym zespołem stresu pourazowego (C-PTSD).

Ten film jest dla mnie wyjątkowo ważny. W zasadzie, nie tylko dlatego, że opowiada o mojej własnej historii, ale również dlatego, że chcę nim poszerzyć świadomość na temat tego, jak wygląda życie z traumą. C-PTSD to temat wciąż mało obecny w przestrzeni publicznej, a jednocześnie dotykający wielu osób, często w ciszy i samotności.

„Ikke spør om meg” nie będzie klasycznym filmem krótkometrażowym. To projekt oparty na jednym monologu, który łączy obraz i emocje — dlatego ma formę eksperymentalną. Nie zależy mi na opowiedzeniu historii od A do Z, lecz na przedstawieniu wewnętrznego kryzysu. Tego stanu, który trudno ubrać w słowa, a można zwizualizować sztuką audiowizualną. 

Film powstaje jako część mojej aplikacji na studia magisterskie z reżyserii do Norweskiej Narodowej Szkoły Filmowej (Den Norske Filmskolen) — jednej z najbardziej wymagających i cenionych szkół filmowych w Europie. Przyjmowane są jedynie 4 osoby spośród około 200 kandydatów, dlatego realizuję ten projekt z pełnym skupieniem na warstwie wizualnej i artystycznej. To marzenie, które noszę w sobie od sześciu lat.

Całość tworzę niezależnie, własnymi rękami, z sześcioosobową ekipą i na bardzo ograniczonym budżecie. Zebrane środki pozwolą mi pokryć dwie kluczowe lokacje dla filmu — szpital (800 zł) oraz dom rodzinny (1250zł). Na ten moment z mojej własnej kieszeni przeznaczyłem już 9 000 zł, co jest dla mnie bardzo dużym finansowym wysiłkiem, jednak robię wszystko, by ten projekt mógł powstać w formie, na jaką zasługuje. 

Film planuję opublikować na moim nowym kanale YouTube w czerwcu, równolegle z moimi podcastami dotyczącymi zdrowia psychicznego, dzięki czemu jego zasięg będzie mógł dotrzeć do większej liczby odbiorców i realnie wspierać osoby zmagające się z traumą.

Jeśli zdecydujesz się wesprzeć zbiórkę — dziękuję.
Jeśli udostępnisz ją dalej — również bardzo pomagasz.
Ten film powstaje z potrzeby opowiedzenia czegoś trudnego, ale ważnego.

Dziękuję, że jesteś częścią tej drogi.