Umiejętność używania linki to jedna z najbardziej potrzebnych przy byciu z psem, a niedocenianych umiejętności! Równie ważna umiejętność i zazębiająca się z byciem cholernie konsekwentnym opiekunem. Pies prowadzony na lince ma ograniczoną możliwość decydowania o sobie (sprawczość) - elementu psiego dobrostanu (warunków emocjonalnej równowagi). Co ważne - pies nie znalazłby się w wielu sytuacjach, gdyby nie był na lince. Umiejętność używania linki jest BARDZO WAŻNA w pracy behawioralnej z psem schroniskowym - w środowisku o ograniczonych możliwościach pracy i regulacyjnych. Psy w schronisku muszą nauczyć się koegzystować z innymi psami w otoczeniu bez bariery boksu (np. na spacerze), jeśli mają znajdować domy adopcyjne. Psy ciągnące na smyczy, wywalające (szczekające, rzucające się) do psów czy ludzi mają mniejsze szanse adopcyjne ze zrozumiałych powodów. Pies rzucający się na smyczy do psów i ludzi nie powinien być wyadoptowany do bloku w mieście - czyli miejsca ciasnego, bez możliwości odejścia, pełnego wyzwalaczy jak ludzie i psy na klatce bloku, ciasnych ulicach. W tym wpisie nie będę rozpisywać się na temat pracy z psem schroniskowym i deprywacji potrzeb gatunkowych, ale skupię się na technicznych aspektach uzywania linki na filmie, który otrzymałam od wolontariuszki. Wolontariuszka (główna bohaterka) chce się uczyć w zakresie pracy na lince i ma w tym już znaczące sukcesy. Praca na lince obejmuje również robienie błędów, co jest naturalną konsekwencją procesu nauki. Warto wyciągać wnioski z błędów, by ich nie powtarzać. Na filmie pozaznaczałam najważniejsze momenty. Biały pies to suka, która od niedawna uczy się przebywania z psami poza boksem. Jest sfrustrowana, ze względu na brak kontaktów społecznych i koło się zatacza. Ze względu na to, że jest intesywna nikt nie chce mieć z nią kontaktu. W tym momencie pracy z nią, przy danych warunkach/narzędziach w schronisku, pozostaje spacer na lince w grupie dobranych psów. Praca w takim dystansie (mniejszy - większy w zależności od sytuacji), by pobudzenie nie wzrastało ani nie miało większego wpływu na inne psy (psy schroniskowe muszą mieć możliwość odpocząć poza schroniskiem). Praca bez smaczków i odwracania uwagi - te metody powodują jeszcze większe problemy z regulacją w kontaktach społecznych. Nie na luźnej (!) lince ciągnącej się po ziemi, co by powodowało, że biała suka miałaby okazję do intesywnego wchodzenia w przestrzeń innych psów. Samo to wchodzenie w przestrzeń jest mimo wszystko nie największym problemem. Problemem będzie komu ta suka to zrobi, ile razy, czy postawienie granicy przez innego psa będzie dla niego kosztochłonne, czy osoba trzymająca innego psa da mu możliwość postawienia granicy czy zacznie psa ściągać i sama wpadnie w panikę etc. Pytań należy imho zadawać sobie wiele. Największym dobrem dla białej suki byłoby spotkanie się z psami bez smyczy w cichej okolicy. Psami stabilnymi, zrównoważonymi. To dałoby najszybsze, zrównoważone efekty. Takie zajęcia organizuję ja. A tak pozostaje mozolna praca spacerowa w świadomej grupie spacerowej psów i ludzi w schronisku. I na tę grupę raczej tylko jedna taka suka. Wracając do filmu: - teren spacerowy nie ułatwia funkcjonowania, jest głośno oraz wiele wąskich gardeł, jak np. siatka ogrodzeniowa (zaznaczona), która uniemożliwia ruch człowiekowi i psu. W takiej przestrzeni nie powinno dopuszczać się do kontaktów między psami niespokojnymi na linkach, ponieważ zabieramy psom/psu z naturalnej strategii radzenia sobie z sytuacją napiętą czyli ODEJŚCIEM. - biała suka została WYSŁANA/WEPCHNIĘTA w rudego psa - ani ona nie zachowa się ok, a rudy pies będzie musiał wykonać nieadekwatnej pracę (jest bez wyjścia, trzymany na krótkiej lince, w miejscu). Co warto zauważyć - mimo wtłoczenia rudego psa w sytuację trudną, on długo zachowuje spokój i po odpowiedzi na przekroczenie jego granicy, szybko się uspokoja (w tego typu sytuacjach należy zadać sobie też pytanie czy spokój wynika ze stabilności emocjonalnej czy BEZRADNOŚCI-czyli poddania się) - w przypadku białej suki były 3 bardzo wyraźne momenty do zabrania jej - zmiany kierunku (zaznaczone na filmie - czy są dla Was czytelne?) - podstawową umiejętnością, którą powinien zrozumieć każdy trzymający smycz jest ZATRZYMANIE SIĘ w jednym miejscu z linką trzymaną w rękach w jednej płaszczyznie, w sytuacji próby ciągnięcia smyczy, najlepiej z lekkim odchyleniem ciała do tyłu, jeśli pies jest silny i nie ciągnięcie (ściąganie) własnego psa, jeśli kąt się nie zgadza - wysłanie/wepchnięcie to najbardziej popularny błąd robiony przez ludzi, również bez smyczy - swoim ciałem człowiek wywiera presję na psa, który rusza w danym kierunku na dany bodziec. Stąd tak ważne jest zrozumienie, czym są kąty/kątowanie. - suce też udało się przestawić/pociągnąć (przepchąć) wolontariuszkę w kierunku rudego psa (zaznaczone na filmie) - to jedno z potencjalnie najbardziej niefortunnych ruchów jakie może wykonać człowiek. Pies uczy się w takiej sytuacji, że nie musi słuchać człowieka na lince, że niekulturalne zachowanie wystąpi mimo trzymania na lince, co w uproszczeniu oznacza, że człowiek zgadza się na to zachowanie, skoro dopuszcza do jego wystąpienia. Pamiętajcie, że nie ma zerojedynkowych sytuacji, i w innej pies chce przeciągnąć, bo chce jak najszybciej odejść z sytuacji. - wolontariuszka próbuje też regulować swoje, psa i najprawdopodobniej innego wolontariusza emocje mówiąc do psa różne rzeczy - jest to też naturalny nasz mechanizm. Ważne jest zdanie sobie sprawy z jego występowania oraz kiedy z niego korzystamy. Przypadkowo możemy pochwalić psa za robienie niestosownych rzeczy (zaznaczone na filmie). W kolejnym wpisie na Patronite rozpiszę zakres umiejętności przy używaniu linki, szczególnie w pracy z psem schroniskowym. Jeśli chcesz nauczyć się używać linki, zapraszam na warsztaty praktyczne (organizuję je cyklicznie - zakładka wydarzenia na profilu na Facebooku) i seminaria teoretyczne, gdzie analizujemy jeszcze więcej filmów.
Trwa ładowanie...