Glosariusz - łowiectwo
Słownictwo łowieckie
Iskarz – to słowo staropolskie oznaczające osobę zajmującą się tropieniem (iskaniem) zwierzyny. Iskarze, ze względu na swoje umiejętności brali udział nie tylko w samym polowaniu, ale także w przygotowaniach.
Rohatyna – długa włócznia z hakiem, używana przez wojsko ale też myśliwych.
Legawiec – pies myśliwski, którego zadaniem było podejście, wytropienie zwierzyny, lecz bez płoszenia. Psy te po wytropieniu przyjmowały charakterystyczną leżącą pozycję, stąd nazwa. Z czasem uczono je także aportować.
Szczwacz – dawny członek służby łowieckiej, którego zadaniem było trenowanie psów myśliwskich; dodatkowo zajmował się także przygotowaniem narzędzi łowieckich, organizacją transportu i przechowywaniem mięsa po polowaniu.
Szczwacze potrafili też wykonywać sieci do polowań na ptaki.
Fladry – szmatki lub fragmenty materiału, najczęściej czerwone, rozwieszane na sznurze wokół ostępu (miejsca przebywania zwierzyny). Kolor i charakterystyczne trzepotanie działały odstraszająco, głównie na wilki. Nie znalazłem tego słowa w oficjalnym słowniku języka polskiego, więc może być to określenie gwarowe.
Zabawca – pies, który nie potrafiąc odnaleźć tropu, najczęściej zająca, zaczyna krążyć i ujadać w jednym miejscu. Było to zachowanie niepożądane i świadczyło o słabym wyszkoleniu psa.
Gawra – schronienie niedźwiedzia na czas zimy, a także miejsce, w którym przychodzą na świat młode.
Ględzić – w gwarze myśliwskiej słowo oznacza wydawanie charakterystycznych, donośnych dźwięków przez łanię (wyłącznie) w okresie rykowiska.
Architekci Ułudy
Trwa ładowanie...