Ukryte kościoły, polecajki książkowe i liścik z Amsterdamu | Smaczki | Au revoir, latko 2026

Obrazek posta

Myślę, że dla Ciebie też to było dziwne lato. Sama nie mam w swoim otoczeniu chyba nikogo, kto chociaż raz nie poczułby ścisku niepokoju w żołądku, kiedy temperatury po raz kolejny biły rekordy, powietrze zaklejało płuca, a wszystko zdawało się wzdychać o deszcz. Żegnam je więc z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony – z ulgą, że czuję się wreszcie jak ja, a nie jak wściekły ogrodowy gnom topniejący w słońcu. Z drugiej – z lękiem przed nadchodzącymi długimi wieczorami, ciemnością, deszczem. Z trzeciej strony, jako osoba wakacjująca we wrześniu, dopiero wróciłam z ostatniego letniego hurra! i nie do końca dowierzam, że liście są nagle żółte, a powietrze pachnie chłodem. Toteż emocje, moje matrońskie stworzonka, są bardzo mieszane.

Post dostępny tylko dla Patronów

Aby zobaczyć ten materiał musisz być zalogowany

Zostań Patronem Zaloguj się

Zobacz również

Trucicielska nóweczka podcastowa!
Piękna istoto, hop hop! Czy mogę Ci wysłać pocztówkę? 💌
Hop hop, istotko! 💌 Machlojska pocztówka chciałaby Cię nawiedzić! I Edycja 2