“Opoyastin wolves” – rodzina wilków, która nie boi się ludzi ?
Wilcza historia
W Kanadzie, na arktycznej północy prowincji Manitoba, na wybrzeżu Kaska (Kaska Coast), około 4 km od Zatoki Hudsona, żyje wyjątkowa rodzina wilków szarych - Opoyastin. Wyróżnia ją przede wszystkim lokalizacja czyli odosobniony, niezamieszkały obszar, graniczący z lasem borealnym (tajgą). Obecnie w podobnym miejscu nie mieszkają ludzie, dzięki czemu zwierzęta przebywają w naturalnym dla nich środowisku, bez ingerencji człowieka, oraz zagrożenia ze strony myśliwych.
Jednak nie zawsze tak było — historia tego miejsca zachowała ślady rdzennego plemienia Cree.
Obecnie plemię Cree jest jedną z największych i najbardziej wpływowych grup rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej. Zamieszkują głównie Kanadę, a ich tradycyjne tereny rozciągają się między Zatoką Hudsona i jeziorem Winnipeg. Natomiast dziś te terytoria pozostają wyludnione, a zwierzęta mają okazję spotkać tylko badacze i czasem grupy turystów, które też biorą udział w ich poznawaniu. Nazwa wilczej rodziny Opoyastin z języka Cree oznacza “Wielki wiatr”.(1)
Cechy grupy Oponyastyn
Fotoreporter Andy Skillen w swoim artykule pisze, że odniósł wrażenie, iż po wielu latach obserwacji Opoyastin dorastające pokolenia wilków czuły się coraz bardziej komfortowo przy nim, pozwalając zbliżyć się do swojego grona. To jest kolejny szablonu zwierzęcego behawioru. Członkowie grupy Opoyastin patrzą na ludzi z zainteresowaniem jakby nie miały żadnych uprzedzeń.
Podczas przyglądaniu się wilkom, badacz odznaczył pomysłowość tych zwierząt we wspólnym zdobyciu pożywienia. Wykorzystywały “sezonową drogę” przez zamarzniętą rzekę Hayes, żeby łatwiej dostać się do strefy lasu borealnego gdzie łosie mogłyby ukrywać się na zimę.
Sprawnie komunikują między sobą, korzystając z wycia — ono pomaga ustalić położenie osobnika oraz zachęcić innych dołączyć się do polowania. Z badań nad wilkami szarymi wynika, że wycie słychać w lesie z odległości sięgającej 11 km, natomiast na otwartej tundrze – nawet 16 km. Są też i inne sposoby na kontakt t. j. zostawianie znaków poprzez ślady od pazurów i mocz na określenie terytorium. Także starannie go patrolują prawie każde 8-10 dni, zazwyczaj, odznaczając charakterystyczne drzewa i skały po drodze.(2)
Mimo że wilki z rodziny Opoyastyn zachowują wobec ludzi względny spokój i nie wykazują nadmiernego lęku, samo utrzymywanie ich w polu widzenia nie jest łatwe. Zwierzęta te potrafią z łatwością pokonywać nawet 70 km dziennie, a ich naturalny tryb życia wymaga ciągle być w ruchu. Dlatego, podczas spostrzeżenia, obserwator musi wykazać się zręcznością, i cierpliwością, gdy trzeba będzie poczekać aż zwierzęta zrobią następny krok.
Status i zagrożenia
Ogólnie, w Kanadzie wilki szare (Canis Lupus) są gatunkiem łownym, ponieważ uważa się nie ma problemu z ich liczebnością. W związku z tym, wilki nie mają statusu ochrony poza federalnymi i narodowymi parkami. Na szczeblu federalnym w Kanadzie specjalną ochroną objęte są jedynie niektóre pojedyncze gatunki, takie jak wilk wschodni, (Algonquin wolf, Canis lycaon) który został sklasyfikowany jako „zagrożony wyginięciem” lub „wymagający szczególnej troski”.
Natomiast zagrożenie specjalnie dla wilków Opoyastin nie jest wielkie. Lokalni myśliwi nie wykazali zainteresowania tą wilczą rodziną, też prawdopodobnie ze względu na wspomnianą wyżej trudną dostępność ich naturalnie zamieszkałych terenów.(3)
Czego nas może nauczyć przykład Opoyastin?
Takie zjawisko jak wilki, których nowe pokolenia nie odziedziczyły negatywne doświadczenia z ludźmi — są wyraźnym przykładem wpływu ludzkich działań na życie drapieżników w innych miejscach. Widząc człowieka z taką rzadkością, zwierzęta podchodzą do nas, przede wszystkim z ostrożną ciekawością. Mogą nawet czuć się komfortowo obok, pozwalając przyjrzeć się bliżej.
W końcu nie zapominajmy, że wilki nie są z natury agresywne wobec ludzi, i w większości wypadków wolą unikać kontaktu z człowiekiem. Okazywanie szacunku przyrodzie jest pierwszym krokiem do budowania harmonijnej relacji między człowiekiem a dziką naturą.
Źródła:
(1)https://icmagazine.org/indigenous-peoples/cree — The Cree, one of North America largest nations
(2)https://www.discoverwildlife.com/animal-facts/mammals/tracking-opoyastin-wolf-pack — “I spent 7 years tracking an elusive wolf 0 through the snowy wilds of Canada. My encounters were mind-blowing”
(3)https://thefurbearers.com/blog/the-social-landscape-of-wolves-in-canada-a-national-survey/ — “The Social Landscape of Wolves in Canada: A National Survey”
(4)https://canadiangeographic.ca/articles/opoyastin-wolves-of-the-big-wind/ — Opoyastin: Wolves of the big wind
(5)https://travmedia.com/showPRPreview/citizen-science-studying-wolves — Citizen science: studying wolves
Fundacja "Canis Media"
Trwa ładowanie...