Dance me to the end of love...

Obrazek posta

Wtedy z naprzeciwka zobaczyłam jego. Wysoki i postawny, chociaż twarzy nie mogłam rozpoznać. Szedł zdecydowanie w moim kierunku i kiedy właśnie spadał mi drugi but w otchłań, podał mi swoją dłoń.

Post dostępny tylko dla Patronów

Aby zobaczyć ten materiał musisz być zalogowany

Zostań Patronem Zaloguj się

Zobacz również

Nie dzieje się nic....
Dlaczego drzewo rodowe?
Lekarstwo na ranę