„Dlaczego nie możecie tego kota przyjąć? Przecież macie fundację!”

Obrazek posta

Czasami dostajemy wiadomości z prośbą o przyjęcie kolejnego kota. Znalezionego na ulicy, porzuconego, błąkającego się po okolicy, czasem takiego, który pilnie potrzebuje pomocy.

I choć bardzo chcielibyśmy pomóc każdemu z nich, nie zawsze możemy powiedzieć „tak”.

Dlaczego? Bo odpowiedzialna opieka nad zwierzętami to nie tylko chęci. To również możliwości lokalowe, bezpieczeństwo pozostałych podopiecznych, czas i odpowiednie przygotowanie.

Zacznijmy od najważniejszego: IZOLATKA.

Zanim nowy kot trafi do naszej kociarni, musi mieć zapewnione miejsce w izolatce. To właśnie tam rozpoczyna się jego pobyt w Fundacji.

Nie jest to przypadkowe rozwiązanie. Koty mogą przenosić choroby zakaźne, również takie, które stanowią poważne zagrożenie dla życia innych zwierząt. Nie chcemy ryzykować zdrowia kilkudziesięciu kotów, które już znajdują się pod naszą opieką, dlatego nowy podopieczny nie może od razu dołączyć do pozostałych.

Jak wygląda cały proces przyjęcia?

1. Najpierw sprawdzamy, czy kot ma właściciela.

Jeszcze przed przyjęciem próbujemy ustalić, czy zwierzę nie jest przypadkiem czyimś zagubionym pupilem. Sprawdzamy obecność mikroczipa i staramy się dotrzeć do ewentualnego opiekuna.

Po przyjęciu kot jest również ogłaszany jako znaleziony, aby jego właściciel miał szansę go odnaleźć.

2. Izolatka i pierwsze dni.

Nowy podopieczny trafia do izolatki, gdzie ma czas na aklimatyzację i przyzwyczajenie się do nowego otoczenia.

Od początku przeprowadzamy badanie kliniczne. Kot otrzymuje również preparaty przeciwko pasożytom zewnętrznym i wewnętrznym. Musimy zadbać nie tylko o niego, ale również o bezpieczeństwo pozostałych zwierząt.

Jeżeli kot jest chory, leczenie rozpoczynamy natychmiast. Jeśli jego stan na to pozwala, po kilku dniach wykonujemy kolejne badania.

3. Badania i testy.

Wykonujemy między innymi badania krwi, jeśli jest wskazanie oraz testy w kierunku FIV i FeLV - bezwzględnie u każdego kota, czyli kociego niedoboru odporności (potocznie nazywanego kocim HIV) oraz białaczki kotów.

Wyniki mają ogromne znaczenie, ponieważ pomagają nam zdecydować, do której grupy kotów (kociarni) dany podopieczny będzie mógł bezpiecznie trafić.

4. Szczepienia i kastracja.

Dalsze postępowanie zależy przede wszystkim od wieku kota i jego stanu zdrowia.

Młodsze koty, które nie osiągnęły jeszcze dojrzałości płciowej, po odpowiedniej kwalifikacji otrzymują pierwszą dawkę szczepienia przeciwko chorobom zakaźnym.

W przypadku kotów starszych, zwykle powyżej 5. miesiąca życia, staramy się w pierwszej kolejności przeprowadzić zabieg kastracji. Przy okazji zabiegu możemy również pobrać krew do badań, zaczipować, żeby nie narażać zwierzęcia na dodatkowy stres związany z kolejnym pobieraniem.

Po zabiegu kot musi oczywiście dojść do siebie. Następnie, zależnie od sytuacji i możliwości organizacyjnych, jest szczepiony i przenoszony do odpowiedniej kociarni.

5. Dopiero teraz przychodzi czas na kociarnię!

Kiedy najważniejsze etapy są już za nami, a stan zdrowia i wyniki badań pozwalają na przeniesienie, kot może dołączyć do pozostałych podopiecznych.

Nie oznacza to jednak, że od tej chwili nie mogą pojawić się żadne problemy.

Przy większej liczbie zwierząt niektóre pasożyty czy choroby mogą ujawnić się dopiero po czasie. Zdarza się również, że odrobaczanie trzeba powtórzyć kilkukrotnie.

Dlatego nawet przy adopcji prosimy nowych opiekunów o ponowne odrobaczenie kota po około 7–10 dniach od adopcji. Robimy to mimo wcześniejszego odrobaczania, ponieważ koty przebywają w skupisku innych zwierząt i nie zawsze jesteśmy w stanie wyeliminować całkowicie ryzyko ponownego kontaktu z pasożytami.

A co to wszystko oznacza w praktyce?

Że przyjęcie jednego kota to znacznie więcej niż samo znalezienie mu miejsca.

To izolatka, profilaktyka, badania, testy, szczepienia, kastracja, leczenie, a przede wszystkim czas, który musimy mu poświęcić.

Dlatego kiedy odmawiamy przyjęcia kolejnego zwierzęcia, nie oznacza to, że nie chcemy pomagać. Czasami po prostu nie mamy wolnej izolatki. A przyjęcie kolejnego kota bez możliwości zapewnienia mu odpowiednich warunków mogłoby zagrozić również tym, które już są pod naszą opieką.

Nie możemy pomagać kosztem bezpieczeństwa naszych obecnych podopiecznych.

Chcemy, żeby koty opuszczały Fundację przygotowane do adopcji: odrobaczone, zaczipowane, zaszczepione przynajmniej pierwszą dawką, a jeśli osiągnęły dojrzałość płciową – również wykastrowane.

Bo pomaganie to nie tylko otwieranie drzwi dla kolejnych zwierząt. To przede wszystkim odpowiedzialność za te, które już przez nie weszły. ❤️

Fundacja „Zwierzęca Arkadia” 

Zobacz również

Jak to się zaczęło? Mroczne czasy.
Emil miał być pieczenią na ognisku - został seniorem Arkadii. 🐐❤️
Ile kosztuje pomoc? Zajrzyjmy do rachunków. 🐾

Komentarze (0)

Trwa ładowanie...