Żniwa, żniwa i po żniwach...
Tegoroczne żniwa postawiły nas przed sporym wyzwaniem. Pszenica na naszych polach nie urosła tak, jak byśmy sobie tego życzyli. Z trudem udało nam się zebrać zaledwie garstkę kłosów. 
Ostatni snop - przepiórka
Aby zapewnić sobie obfite plony, stworzyliśmy przepiórkę. Nie, nie chodzi o ptaka, ale o symboliczny, ostatni snop zboża pozostawiony na pustym polu po żniwach. To dawny zwyczaj, który ma zapewnić ciągłość wegetacji i urodzaj. Wierzono, że w tej garści kłosów ukrywa się duch pola, a pozostawienie jej miało symbolizować dar dla dusz, które sprawowały pieczę nad ziemią. Taki snop na Mazowszu nazywano także popiórką lub brodą.
Ziemię wokół kłosów starannie pielono, a sam snop strojono wstążkami i kwiatami. Miało to na celu oddanie czci i zapewnienie spokoju duchom pola. Często obok kładziono chleb i sól, co miało jeszcze bardziej zachęcić do hojności. Wierzono, że kłosy z przepiórki mają niezwykłą moc. Te ścięte i wplecione do wieńca dożynkowego, a następnie przechowywane w domu, miały zapewnić dobrobyt całej rodzinie. Ziarno z nich wykruszone dodawano do jesiennego siewu, aby przekazać siłę nowym uprawom.
Słowiańskie wierzenia - opowieść o Płonku
Na Mazowszu i w innych częściach Polski krążyły opowieści o Płonku. Była to postać z dawnych, ludowych wierzeń – domowy duch opiekuńczy, który strzegł zbiorów i dbał o urodzaj. Mówiono, że potrafi przybierać postać czarnego koguta i w tajemniczy sposób przenosić ziarno do spichlerzy, dbając o to, by gospodarzowi nigdy niczego nie zabrakło. Według opowieści, aby Płonek był zadowolony, trzeba było pozostawić w stodole luźną deskę, by mógł swobodnie wchodzić i wychodzić, oraz dokarmiać go jego ulubionymi przysmakami.
Wierzymy, że w ten sposób udało nam się zapewnić lepszy los dla naszych upraw w przyszłym roku. Oby nasza przepiórka, ozdobiona polnymi kwiatami i ziołami, przyniosła nam szczęście i obfitość!
Kto z Was zna jeszcze jakieś dawne tradycje związane z plonami? Podzielcie się nimi w komentarzach!
Fundacja "Olfrygt"
Trwa ładowanie...