Nowy odcinek podcastu już dostępny dla Patronów!
Ten odcinek jest chyba jednym z najbardziej osobistych, jakie do tej pory nagrałam. Opowiadam w nim o mojej prawej ręce po udarze, o spastyce, o ortezach i o tym, jak wygląda codzienność z ograniczeniami, których większość ludzi… po prostu nie widzi.
Mówię też o czymś, co bardzo długo siedziało mi w głowie — o tym dziwnym uczuciu, kiedy ludzie patrzą na ortezę i myślą „kontuzja nogi”, nie wiedząc, że stoi za tym cała historia dwóch udarów, operacji i miesięcy rehabilitacji.
To odcinek o rzeczach widocznych i niewidocznych.
O frustracji.
O postępach, które czasem są mikroskopijne.
O uczeniu się swojego ciała od nowa.
I o tym, że za każdym „powolnym krokiem” często kryje się ogrom pracy, której nikt nie widzi.
Dziękuję Wam, że jesteście tutaj i że mogę publikować takie rzeczy właśnie dla Was wcześniej 💛
Publiczna premiera jutro - ale dziś odcinek należy tylko do naszej małej patronowej części internetu.
Udarna Ania
Trwa ładowanie...