Obszerniejszy opis obrzędu tylko dla Patronatów Patronatki: Czym jest pieśń Volodar? To osadzona w tradycji opowieść o siłach natury. To pieśń wołoczebna. Wywodzi się z tradycji wiosennego kolędowania, praktykowanego głównie w Europie Wschodniej (m.in. Polesiu, na terenach przedwojennej Rzeczypospolitej - nasze dawne Kresy). Śpiewano ją podczas obchodów domostw w okresie Wielkanocy. Utwór należy do gatunku pieśni wołoczebnych (wołoczebnyje piesni), charakterystycznych dla terenów dzisiejszej Białorusi oraz przygranicznych regionów Polski (Podlasie) i Ukrainy (Polesie). Tradycja ta, znana jako wołoczebne, to forma wiosennego kolędowania praktykowanego przez grupy mężczyzn (wołoczebników) w okresie Wielkanocy. Zasięg występowania to obszar dorzecza Bugu, Narwi i Prypeci. Na Podlasiu polskim odpowiednikiem tych pieśni są tzw. konopielki. Od niedzielnego wieczoru wielkanocnego do poniedziałkowego świtu. Etymologia i postać Wołodara Termin „Wołodar” (biał. Валадар) posiada korzenie starosłowiańskie i oznacza „władcę”, „panującego” lub „dzierżącego moc”. Funkcję obrzędową odnajdujemy w strukturze grupy wołoczebników Wołodar pełnił rolę lidera i przewodnika. Odpowiadał za intonowanie pieśni, prowadzenie dialogu z gospodarzami oraz zarządzanie obrzędem. Aspekt mityczny jest obecny w warstwie tekstowej Wołodar często utożsamiany jest z postacią nadprzyrodzoną lub świętym (najczęściej św. Jerzym/Jurym), który zarządza zasobami natury. Tekst pieśni opiera się na archaicznych schematach agrarnych, które przetrwały w kulturze ludowej w formie chrystianizowanej: Motyw złotych kluczy to centralny element narracji. Złote klucze służą do „odmykania” ziemi po okresie zimowego letargu. Jest to akt magiczny, inicjujący sezon wegetacyjny. W folklorze wschodniosłowiańskim św. Jerzy przejął atrybuty dawnych bóstw płodności i burzy. To on, na polecenie sił wyższych, schodzi na ziemię, by uwolnić soki witalne roślin. Symbolika rosy: Akt „otwarcia ziemi” skutkuje wypuszczeniem rosy. W obrzędowości rolniczej rosa nie jest zjawiskiem atmosferycznym, lecz substancją magiczną. Symbolizuje ona płodność gleby, zdrowie zwierząt hodowlanych oraz urodzaj zbóż. Pieśń „Volodar” Jej wykonanie miało charakter magii słowa (inkantacji): Poprzez opisanie aktu otwarcia ziemi, pieśń miała realnie sprowadzić urodzaj na dane gospodarstwo. Wołoczebnicy za odśpiewanie pieśni otrzymywali zapłatę w postaci jedzenia (jajka, kołacze) lub alkoholu. Brak zapłaty lub niewpuszczenie grupy uznawano za złą wróżbę dla plonów. Struktura muzyczna Pieśni tego typu charakteryzują się: Antyfonalnością: Częstym podziałem na partię lidera (Wołodara) i chór (grupę wołoczebników). Repetytywnością: Powtarzalne frazy i refreny mają na celu wprowadzenie rytualnego porządku i wzmocnienie przekazu magicznego. Surowością formy: Melodie są oparte na dawnych skalach, często o wąskim zakresie dźwiękowym, co podkreśla ich archaiczny rodowód. My wciąż siedzimy w temacie i próbujemy rozwinąć nasze wideo arty o tę symbolikę, mamy nadzieję, że uda nam się wprowadzić złote klucze :) ale też z uda nam się nagrać prawnuczkę z prababcią.
Trwa ładowanie...