Wieści z placu boju
Drodzy i Szanowni,
zdecydowałem się podjąć wyzwanie i zawalczyć o stopień doktora habilitowanego. Nie mam na to jakiegoś szczególnego parcia, może poza tym, że dzięki temu jakąś część czasu przeznaczonego na dydaktykę będę mógł poświęcić na inne sprawy, mianowicie na pracę naukową. No i doktor habilitowany nieco więcej zarabia :) Innymi słowy, mam w tym te same motywacje, jak te, które sprawiły, że zdecydowałem się poprosić Was o mecenat.
Nauka sama w sobie nie potrzebuje tytułów i stopni. Znam wiele osób, które posiadają wiedzę i umiejętności na poziomie co najmniej habilitacyjnym, a żadnych literek przed nazwiskiem nie mają. Ale w całym procesie czy doktorskim, czy habilitacyjnym jest pewien - dość zresztą silny - rys wyzwania, który mnie pociąga. Poza tym jestem ciekaw, jak ocenią mój dorobek inni badacze i jakie będą mieli wobec niego wątpliwości czy zarzuty. Miałem dotychczas szczęście i poza drobnymi wyjątkami zawsze w takich sytuacjach spotykałem się z konstruktywną krytyką, która wymagała ode mnie poszerzenia zakresu badania, pogłębienia argumentacji czy rafinacji analizy. Czegoś takiego tylko więcej!
Zrobiłem przy okazji inwentaryzację dorobku. Macie tak czasami, że robicie w domu remont i łapiecie się za głowę, skąd macie tyle rzeczy? Co prawda mojemu dorobkowi daleko od ilości rzeczy, które znajduje się w takiej sytuacji, ale ta inwentaryzacja pozwoliła mi stwierdzić, że nie ma wstydu. Mam monografię habilitacyjną wydaną w jednym z topowych wydawnictw międzynarodowych, ponad trzydzieści artykułów i rozdziałów, współpracę międzynarodową, udział czynny w dwudziestu pięciu konferencjach itd. Nie idę po pewne zwycięstwo, ale też nie z pustymi rękami. Trzymajcie za mnie kciuki! :)
Trwa ładowanie...