Gniew uśpiony przez bomby – jak wojna konsoliduje Iran - Jakub Gajda

Obrazek posta

Na początku 2026 roku irański reżim znajdował się w najpoważniejszym kryzysie wewnętrznym od chwili powstania Islamskiej Republiki. Obserwowane wówczas protesty uliczne i zamieszki w Teheranie oraz innych irańskich miastach stanowiły wyraźny sygnał erozji społecznego poparcia dla władz. Demonstracje, licznie zasilane przez obywateli skandujących hasła otwarcie antysystemowe, wskazywały na głębokie pęknięcie pomiędzy społeczeństwem a elitą rządzącą. Wydawało się, że fundamenty systemu politycznego są kruche jak nigdy. Można jednak postawić tezę, że atak z zewnątrz je wzmocnił, przynajmniej na razie.

Post dostępny tylko dla Patronów

Aby zobaczyć ten materiał musisz być zalogowany

Zostań Patronem Zaloguj się

Zobacz również

Rosyjska Cerkiew jako narzędzie Kremla w Afryce - Paul Goble
Wojna irańska to lekcja zarządzania eskalacją - Maksymilian Skrzypczak
Rozgrywka o Tajwan wchodzi w nową fazę - Marek Stefan