Człowiek – podmiot permakultury

Permakultura od początku nie była próbą odsunięcia człowieka od natury, lecz próbą nauczenia go, jak żyć w świecie w sposób mniej destrukcyjny i bardziej odpowiedzialny. Wbrew wielu współczesnym narracjom ekologicznym nie zakłada, że najlepszym rozwiązaniem jest uczynienie człowieka nieobecnym, ale że to właśnie sposób organizacji ludzkiego życia decyduje o losie krajobrazu. Być może więc prawdziwa Troska o Ziemię zaczyna się nie od symbolicznej dzikości, lecz od ogrodu blisko domu.