Cześć, tu Tomasz.
Nie widać mnie na ekranie - jestem tym gościem od kabli, świateł, montażu i każdego dźwięku, który słyszycie w naszych odcinkach. Na froncie jest Alan. On opowiada i ma dar: potrafi mówić o historii tak, że zapominasz, że to historia. We dwóch robimy kanał Alan Paczuszka Historie.
A skoro już tu jesteś, to wprost powiem Ci po co nam pomagać.
Za każdym odcinkiem stoją liczby, których nie widać. Około 20 godzin schodzi na pisanie scenariusza i research: wertowanie źródeł, sprawdzanie każdej daty, nazwiska i faktu, żeby nie poszło w świat ani jedno przekłamanie. Wartość merytoryczna jest dla nas fundamentem. Do tego kolejne 20 godzin samego montażu. Szukaniu zdjęć, map i przeróżnych grafik, które sprawą, że odcinek będzie ciekawy. Razem jeden odcinek to 40 godzin pracy, czyli dobry tydzień pracy na etacie.
Twoja cegiełka co miesiąc pomoże lepiej pracować, a przede wszystkim mniej się martwić. Bo przecież są takie rzeczy, jak sprzęt, prąd i to czy nie zamarzniemy zimą.
Ale tak naprawdę marzy nam się coś większego. Chcemy zbudować społeczność – Patronów, którzy są w tym razem z nami. I właśnie dzięki Wam spełnić nasze największe marzenie: ruszyć w teren i kręcić odcinki tam, gdzie ta historia naprawdę się wydarzyła.
Naszą redakcję tworzymy we dwójkę. Ale mamy za to pasję, wiedzę i upór, żeby siedzieć nad jednym odcinkiem wiele godzin. Robimy to dla ludzi, którzy – tak jak my – czują, że przeszłość ma głos, w który warto się wsłuchać.
Patronów zabieramy też za kulisy: pokazujemy, jak powstaje odcinek, nad czym akurat ślęczymy, co wyszło, a co spaliło na panewce. To trochę tak, jakbyśmy robili ten kanał wspólnie. We trójkę – Alan, ja i Ty.
Jeśli chcesz nam pomóc robić to lepiej, częściej i dalej – zapraszamy na Patronite.
A jak to się w ogóle zaczęło?
Alan od zawsze chciał robić kanał na YouTube. Ja wpadłem w to przypadkiem. Pewnego wieczoru oglądałem „Na Zachodzie bez zmian" i zacząłem zasypywać Alana pytaniami: dlaczego tak, czy to w ogóle prawda, co tu się nie zgadza. Od słowa do słowa zaczęliśmy kleić pierwszy odcinek.
Rodził się w bólach. Testowaliśmy ustawienia, sprzęt, światło – a przy okazji samych siebie i własną wytrwałość. Ten pierwszy, o Stalinie, w końcu powstał, ale nigdy nie trafił na YouTube. Leży u nas do dziś. Może czas go wreszcie wyciągnąć – choćby dla Was.
I to jedno pytanie – co tu się nie zgadza – zostało z nami na dobre. Nie ma u nas nudy, suchych dat czy faktów z podręcznika. Są dramaty, wybory, wojna – taka, jaka była. Surowa. Czasem brudna. Zawsze prawdziwa. Szukamy tego, czego nie widać na pierwszy rzut oka: czasem to cichy bohater w tle, czasem absurdalna decyzja, która kosztowała życie tysięcy, czasem detal – kawałek hełmu, notatka z dziennika, twarz ze starego zdjęcia.
Dla mnie historia to nie daty. To echo. A montaż to jak łapanie tego echa i układanie go w opowieść, zanim zniknie.
Dzięki, że jesteś tu z nami.
