🌾 Art for UA – Sztuka troski, pamięci i wspólnoty
Dziękuję, że tu jesteście. To miejsce powstało, byśmy mogli wspólnie budować przestrzeń troski i pamięci. Każdy gest wsparcia – nawet najmniejszy – ma znaczenie.
Warsztaty arteterapeutyczne z młodzieżą Dniepropietrowskiego Kolegium Sztuki i Kultury (kwiecień 2025)
Kim jestem?
Jestem artystą intermedialnym, adiunktem na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, kuratorem projektów kulturalno-społecznych, arteterapeutycznych i badaczem. Ukończyłem Program Przywództwa Społecznego Studium Obywatelskiego im. Pawła Adamowicza, program rozwijający kompetencje przywództwa obywatelskiego i zaangażowania społecznego. Od roku 2022 prowadzę projekty artystyczne w Ukrainie – w Dnieprze, Lwowie, Kijowie i Charkowie – tworząc przestrzenie, w których sztuka staje się językiem empatii, terapii i wspólnoty. Pracuję z lokalnymi społecznościami, studentami, artystami i osobami dotkniętymi wojną, wykorzystując działania arteterapeutyczne, dźwięk, obraz, ruch i słowo jako narzędzia odbudowy relacji i pamięci.
Warsztaty artystyczne z młodzieżą Dniepropietrowskiego Kolegium Sztuki i Kultury (czerwiec 2025)
To, co powstaje w Ukrainie, wraca później do Polski i innych krajów Europy jako świadectwo i zaproszenie do współodczuwania.
Wystawy, performanse, filmy i publikacje stają się nie tylko dokumentem doświadczeń, lecz również przestrzenią rozmowy – o pamięci, utracie, ale też o sile, empatii i odpowiedzialności.
Wierzę, że sztuka ma moc budowania wspólnoty w czasach rozproszenia i lęku.
Performance "Łzy zamiast transparentów" zrealizowany w Gorajcu podczas Festiwalu Folkowisko w 2025 roku. Wydarzenie miało na celu upamiętnienie ofiar ludobójstwa 11 lipca.
"Powidoki Dniepra I" (2025), c-print
Cykl grafik wyrasta z doświadczenia miasta dotkniętego wojną, w których powidoki stają się metaforą pamięci i patrzenia. W prostym ujęciu powidok to obraz, który pozostaje w oczach nawet wtedy, gdy źródło światła już zgasło albo gdy powieki są zamknięte. W tych pracach zjawisko to nabiera głębszego znaczenia: powidoki stają się obrazami, w których łączą się wizje miejsc sprzed i po ataku. To ślady rzeczywistości, które nie chcą zniknąć, wspomnienia nakładające się na to, co obecne – przestrzeń sprzed wojny i tę zdeformowaną przez agresję.
Warsztaty arteterapeutyczne z młodzieżą Dniepropietrowskiego Kolegium Sztuki i Kultury (kwiecień 2025)
💬 Dlaczego warto mnie wspierać?
Bo to nie są projekty o wojnie – to działania z ludźmi, którzy wciąż próbują odnaleźć sens, bliskość i nadzieję.
Twoje wsparcie pozwala mi kontynuować pracę, która ma wymiar nie tylko artystyczny, ale i terapeutyczny: warsztaty arteterapii, rezydencje artystyczne w Ukrainie, spotkania i projekty z lokalnymi społecznościami.
Każdy Patron wspiera nie tylko artystę, ale także sieć relacji, zaufania i pamięci, która buduje się między Polską a Ukrainą.
Otwarcie wystawy pt. "Pejzaże braku. Widzenia stanów zawieszenia" w Międzynarodowym Centrum Integracji Feniks w Rzeszowie
🎯 Co planuję?
W najbliższych miesiącach kontynuuję cykl warsztatów arteterapeutycznych i projektów artystycznych w Ukrainie – w Dniprze, Lwowie, Kijowie i Charkowie – oraz ich rozwinięcia w Polsce i innych krajach Europy. Planuję kolejne rezydencje, wystawy i publikacje dokumentujące te doświadczenia. Chcę też realizować międzynarodowe projekty artystyczne w Ukrainie, pokazujące solidarność środowiska twórczego wobec artystów i społeczności pozostających na terenach przyfrontowych. To gest współobecności i wsparcia – sztuka jako znak pamięci i nadziei.
Warsztaty projektowe z młodzieżą Dniepropietrowskiego Kolegium Sztuki i Kultury (grudzień 2024)
Warsztaty arteterapeutyczne z zastosowaniem działań performatywnych z młodzieżą Dniepropietrowskiego Kolegium Sztuki i Kultury (kwiecień 2025)
🤝 Na co przeznaczę wsparcie?
💠 na pobyty w Ukrainie, pozwalające prowadzić warsztaty, działania arteterapeutyczne i projekty wspólnotowe z młodzieżą, dorosłymi i weteranami z PTSD,
💠 na produkcję projektów warsztatów arteterapeutycznych, w tym zakup materiałów i narzędzi plastycznych, poczęstunku dla uczestników, realizację filmów, publikacji i wystaw,
💠 na rozwój działań artystycznych z artystami ukraińskimi w Ukrainie, Polsce i innych krajach europejskich, ukazujących realia wojny, tworząc przeciwwagę dla postępującego procesu dezinformacji
💠 na międzynarodowe projekty solidarnościowe, ukazujące wsparcie i obecność artystów pochodzących z Polski i innych krajów wobec mieszkańców Ukrainy.
Każda złotówka to nie tylko pomoc, ale i gest współuczestnictwa – znak, że w świecie pełnym przemocy wciąż można budować przestrzeń dobra, zrozumienia i empatii.
Wierzę, że sztuka może leczyć pamięć – nie przez zapomnienie, lecz przez wspólne działanie i troskę.
---
Wszystkie formy podziękowań dla Patronów mają charakter symboliczny i dokumentacyjny.
Nie stanowią świadczenia wzajemnego ani przedmiotu sprzedaży, lecz są wyrazem wdzięczności za wsparcie mojej działalności artystycznej i społecznej.
Najnowsi Patroni
