Tych projektów już mieliśmy w Polsce kilka. Sejmometr, mojepaństwo, sejm-stats. Każdy zaczynał z grantu i każdy skończył jako muzeum, gdy grant się kończył. Tygodnik Sejmowy ma być inny - bo finansują go ludzie, którzy chcą, żeby istniał, a nie instytucja, która chce, żeby pasował do raportu.
Co dostajesz. Po każdym posiedzeniu Sejmu, na stronie pojawia się brief: kilka rzeczy, które tym razem przeszły, kilka, które utknęły, i jedna lub dwie, na które warto zwrócić uwagę. Każdy punkt linkuje do druku, głosowania i etapu procesu. Czytasz pięć minut i wiesz, co się stało - bez konieczności śledzenia transmisji ani czytania uzasadnień.
Bez spinu, bez czarnych skrzynek. Liczby w aplikacji - głosowania, koszty, opóźnienia ministrów, dyscyplina klubowa — mają udokumentowane źródło. Bez gwiazdek, bez „proprietary score”, bez czatu udającego asystenta prawnego.
Dlaczego Patronite, a nie reklamy ani grant. Reklamy zmieniają, kogo wpuszczasz na stronę. Grant zmienia, kiedy projekt umiera. Patroni zmieniają tylko jedno: że istnieje.
Pełen manifest i transparentny ledger kosztów: tygodniksejmowy.pl/manifest
