Fundacja po DRUGIE

młodzież, z którą pracujemy, często zaczyna od zera. Ma ze sobą jeden plecak, małą torbę i dwie pary majtek na zmianę. Często nie potrafi odpowiedzieć na pytanie: „Czego teraz potrzebujesz?”, bo jedyne, co ciśnie się na usta, to: „kąpiel, zupa, sen”.

Lato jest bardzo intensywne. Ciągle przychodzą do nas nowe osoby. Nieustannie dzwoni telefon.

Wakacje dopiero się zaczęły, a my już wiemy, że to wcale nie będzie dla nas czas odpoczynku. Do naszego Punktu w każdym tygodniu przychodzi co najmniej 5 nowych osób!!! Każda z nich szuka pomocy i bezpiecznego miejsca.

W tym szczególnym czasie, gdy obchodzimy i świętujemy piętnastolecie naszej działalności, postaram się przekazać Wam wyjątkowy raport, który tym razem przede wszystkim ma budzić nadzieję i radość, że to wszystko, co robimy dla młodzieży rzeczywiście zmienia jej życie.

Kwietniowy raport nie powstał, bo nie zdążyłyśmy go dla Was przygotować. Otwarcie Domu Dla Młodych Mam, przyjęcie pierwszych mieszkanek, pozostałe bieżące zadania i jeszcze do tego urodzinowy miesiąc Fundacji - maj - pochłonęły nas bez reszty.

Od początku roku do naszej organizacji zgłosiło się już 29 nowych osób. Tylko jedna z nich miała 24 lata, pozostałe nie więcej niż 21. Na dziś (poniedziałek) zapisane są kolejne 4 osoby...

Czy Wy też tak tęsknicie za wiosną? My totalnie nie możemy się już jej doczekać!!! Zima w tym roku ani trochę nas nie oszczędzała i będziemy ją żegnać bez najmniejszego żalu.

Postaramy się Wam dziś opowiedzieć o tych dobrych, jasnych stronach, ale jak zawsze podzielę się również tym, co trudne, co czasem rozrywające serce...

I kiedy to wszystko zleciało? Jeszcze przed chwilą był styczeń i czekaliśmy na wiosnę... a tu... już odliczanie do Sylwestra i Nowy Rok!!!

Tylko w tym tygodniu zgłosiło się do nas aż sześć nowych osób... z których tylko jedną mogliśmy zakwaterować w naszym Domu. To są dla nas zawsze dramatyczne, obciążające decyzje - bo dlaczego komuś powiedzieć “zapraszam”, a komuś “skorzystaj z noclegowni” i poczekają na miejsce? Nie mamy jednak wyjścia. Musimy wybierać, choć brzmi to... co najmniej źle...

Jestem też nieprawdopodobnie dumna, że w tym miesiącu nie mamy poślizgu z Raportem, choć muszę przyznać, że październik jest wyjątkowo trudny i intensywny.

Na okładce naszego Raportu zdjęcie Agnieszki z konferencji plebiscytu “Warszawianka Roku”. I choć nie wszystko, co dzieje się w naszym mieście nas cieszy, to mamy nadzieję, że nasza obecność na ważnej dla stolicy gali, będzie wspierać decydentów w podążaniu lepszą drogą i pozwoli lepiej zobaczyć problemy, z którymi mierzymy się w naszej organizacji.