Fundacja po DRUGIE

W tym szczególnym czasie, gdy obchodzimy i świętujemy piętnastolecie naszej działalności, postaram się przekazać Wam wyjątkowy raport, który tym razem przede wszystkim ma budzić nadzieję i radość, że to wszystko, co robimy dla młodzieży rzeczywiście zmienia jej życie.

Kwietniowy raport nie powstał, bo nie zdążyłyśmy go dla Was przygotować. Otwarcie Domu Dla Młodych Mam, przyjęcie pierwszych mieszkanek, pozostałe bieżące zadania i jeszcze do tego urodzinowy miesiąc Fundacji - maj - pochłonęły nas bez reszty.

Od początku roku do naszej organizacji zgłosiło się już 29 nowych osób. Tylko jedna z nich miała 24 lata, pozostałe nie więcej niż 21. Na dziś (poniedziałek) zapisane są kolejne 4 osoby...

Czy Wy też tak tęsknicie za wiosną? My totalnie nie możemy się już jej doczekać!!! Zima w tym roku ani trochę nas nie oszczędzała i będziemy ją żegnać bez najmniejszego żalu.

Postaramy się Wam dziś opowiedzieć o tych dobrych, jasnych stronach, ale jak zawsze podzielę się również tym, co trudne, co czasem rozrywające serce...

I kiedy to wszystko zleciało? Jeszcze przed chwilą był styczeń i czekaliśmy na wiosnę... a tu... już odliczanie do Sylwestra i Nowy Rok!!!

Tylko w tym tygodniu zgłosiło się do nas aż sześć nowych osób... z których tylko jedną mogliśmy zakwaterować w naszym Domu. To są dla nas zawsze dramatyczne, obciążające decyzje - bo dlaczego komuś powiedzieć “zapraszam”, a komuś “skorzystaj z noclegowni” i poczekają na miejsce? Nie mamy jednak wyjścia. Musimy wybierać, choć brzmi to... co najmniej źle...

Jestem też nieprawdopodobnie dumna, że w tym miesiącu nie mamy poślizgu z Raportem, choć muszę przyznać, że październik jest wyjątkowo trudny i intensywny.

Na okładce naszego Raportu zdjęcie Agnieszki z konferencji plebiscytu “Warszawianka Roku”. I choć nie wszystko, co dzieje się w naszym mieście nas cieszy, to mamy nadzieję, że nasza obecność na ważnej dla stolicy gali, będzie wspierać decydentów w podążaniu lepszą drogą i pozwoli lepiej zobaczyć problemy, z którymi mierzymy się w naszej organizacji.

Drogie Patronki, Drodzy Patroni, wiem. Znów się spóźniamy z Raportem, ale... tylko o jeden dzień. To jest dokładnie ten dzień i te 24 godziny, których nieustannie nam brakuje na różne sprawy.

zaczynamy od przeprosin za duże opóźnienie w przygotowaniu dla Was Raportu i jednocześnie prośby (nie pierwszej już) o wyrozumiałość.

Na pewno czekacie już z niecierpliwością na lipcowy raport dla Patronek i Patronów ale... potrzebujemy jeszcze kilku dni. Bardzo nie lubimy nie wyrabiać się w terminie, ale czasem tak jest, że musimy coś przesunąć, żeby znaleźć czas na coś innego, równie ważnego, ale w danym momencie pilniejszego..