Uf! Skończyłem pisanie książki.
Bardzo osobistej, szczerej do bólu, w której dzielę się i światłem, i ciemnościami, z którymi się mierzyłem. Piszę o tym, że nie wolno chować głowy w piasek, ucieczka jest najgorszym z rozwiązań, a zdrowa religijność nie jest zaklinaniem rzeczywistości. O tym, jak odnaleźć się w targanym skandalami Kościele. O prostocie i odkrywaniu cudów w codzienności.
Baaaardzo Wam dziękuję, że wspieraliście mnie w tym dziele!
Na początku roku zaczynam pracę nad opowieścią „Radykalnych” po trzydziestu latach!
