Dlaczego łąki?

W Fundacji Kwietnej chronimy naturalne łąki. Kojarzą się z latem, wolnością, mnóstwem kwiatów i owadów. A jednak niewiele osób wie, że ekosystemy łąkowe należą do najcenniejszych przyrodniczo i najszybciej zanikających w Europie. 

Łąki przez tysiące lat rozwijały się razem z człowiekiem. Rośliny łąkowe, owady i ptaki przystosowały swój cykl życia do użytkowania przez ludzi. To dzięki tej wyjątkowej współpracy ekosystemy łąkowe tętnią życiem: na niewielkiej powierzchni właściwie użytkowanej łąki występują wyspecjalizowane organizmy, tworzące skomplikowane łańcuchy życia.

Dlaczego łąka potrzebuje człowieka?

Bo pozostawiona sama sobie nie pozostanie łąką. W wyniku procesów sukcesji roślin najpierw zarasta wysokimi roślinami, potem krzewami, a z czasem lasem. Znika siedlisko, od którego zależą tysiące gatunków. Jednocześnie kolejne łąki ustępują miejsca osiedlom, drogom i infrastrukturze. Z roku na rok jest ich coraz mniej.

Na dobrze użytkowanej łące człowiek i natura nie są przeciwnikami. Są sobie potrzebni i wspólnie tworzą coś pięknego i trwałego. Łąka uczy nas, że ochrona przyrody nie zawsze polega na wycofaniu się człowieka. Na właściwie prowadzonej łące człowiek nie jest gościem ani intruzem. Jest częścią łąkowego ekosystemu.

Właśnie dlatego na łąkach tworzymy prywatne rezerwaty przyrody. Dbamy o nie tak, jak wymagają tego od wieków – poprzez koszenie, wypas i odpowiedzialne użytkowanie. Dosiewamy i dosadzamy rodzime rośliny łąkowe, by zwiększyć bioróżnorodność w rezerwatach. Prowadzimy regularny monitoring przyrodniczy, a wspólnie z ekspertami i naukowcami dobieramy najlepsze metody ochrony łąk.

Na łąkach w Zespole Przyrodniczo - Krajobrazowym w Nieborowie staramy się odtworzyć populacje zagrożonego wyginięciem motyla modraszka nausitousa. Może on przetrwać tylko tam, gdzie istnieje jego „trójkąt życia”: mrówki z rodzaju Myrmica, krwiściąg lekarski i łąka. Wystarczy, że zabraknie choć jednego z elementów tego trójkąta, a cały cykl życiowy motyla zostaje przerwany – i modraszek znika. To jeden z najbardziej wymagających motyli Europy.

Wierzymy, że ochrona klimatu zaczyna się od zdrowej gleby, która potrafi magazynować ogromne ilości węgla organicznego. W 2025 r. założyliśmy w Nieborowie pierwszy w Polsce Glebowy Bank Węgla. To projekt badawczy, który realizujemy z Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu i Instytutem Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie. Jego celem jest sprawdzenie w jaki sposób rośliny przez sekwestrację węgla organicznego mogą pomóc nam w walce z kryzysem klimatycznym.

We współpracy z samorządami i firmami zakładamy łąki kwietne w parkach, przy szkołach i instytucjach, w pasach przydrożnych. Tworzymy je, by odbetonowywać polskie miasta, lepiej przygotować je na skutki zmian klimatu i przywracać miejsce życia dla dzikich zapylaczy.

Dlaczego prosimy o regularne wsparcie?

Bo przyroda nie działa od projektu do projektu.

Łąki wymagają opieki każdego roku. Utrzymujemy prywatne rezerwaty, monitorujemy je i rozwijamy. Edukacja, badania i obejmowanie kolejnych łąk ochroną rezerwatową również potrzebują stabilnego finansowania.

Regularne wsparcie Patronów daje nam coś bezcennego – możliwość planowania. Dzięki niemu możemy podejmować długofalowe działania i rozwijać projekty, które bez stałego zaplecza finansowego po prostu by nie powstały.

Jeśli wierzycie, że człowiek może być sprzymierzeńcem natury, zostańcie Patronami Fundacji Kwietnej. Razem możemy chronić kolejne łąki, rozwijać projekty badawcze i pokazywać, że człowiek i natura są częścią tej samej rzeczywistości, są po tej samej stronie.