Polskie Towarzystwo Astrobiologiczne

Przez dekady w astrobiologii dominowało jedno fundamentalne przykazanie: follow the water – podążaj za wodą! Woda jest polarnym rozpuszczalnikiem, który determinuje strukturę każdej ziemskiej komórki. Co jednak w sytuacji, gdy trafiamy na świat, w którym woda tworzy twardą pokrywę skalno-lodową, a rolę mórz i rzek przejmują ciekłe węglowodory?

Przez dekady uczono nas, że tlen na Ziemi to niemal wyłącznie zasługa fotosyntezy napędzanej światłem słonecznym, a dno oceaniczne to strefa wiecznego mroku, która może ten tlen jedynie powoli zużywać. Najnowsze odkrycia z dna Oceanu Spokojnego dosłownie wywróciły ten podręcznikowy paradygmat do góry nogami!

Comiesięczne głosowanie Patronów rozstrzygnięte – zadecydowaliście, że bierzemy pod mikroskop absolutnych mistrzów przetrwania w biosferze! Z ogromną przyjemnością oddajemy w Wasze ręce artykuł przygotowany specjalnie na Wasze życzenie.

W kolejnej odsłonie naszej serii Astrobiologiczne Espresso przyglądamy się jednemu z największych śmiertelnych zagrożeń, przed jakimi staje ludzkość planująca długodystansowe misje kosmiczne – promieniowaniu jonizującemu. Podczas gdy dla większości znanych organizmów wysokoenergetyczne promieniowanie rozbija struktury DNA i wywołuje zabójczy stres oksydacyjny, na Ziemi odkryliśmy ekstremofile, które postanowiły uczynić z niego... swoje źródło energii!

W dzisiejszej odsłonie naszej serii Astrobiologiczne Espresso całkowicie omijamy tradycyjnych pośredników energetycznych, takich jak cukry czy światło słoneczne. Schodzimy na poziom czystej fizyki i zadajemy pytanie: czy organizm żywy można podłączyć bezpośrednio do... baterii? Choć brzmi to jak głębokie science-fiction, ziemska ewolucja już dawno zrealizowała ten scenariusz. W najnowszym artykule wprowadzamy nas w fascynujący świat elektrolitoautotrofów – mikrobów, które żyją na diecie z czystego prądu elektrycznego!

W dzisiejszej odsłonie naszej nowej serii krótkich artykułów popularnonaukowych odchodzimy od podręcznikowego, uproszczonego spojrzenia na biologię. Kiedy myślimy o poszukiwaniu życia na innych światach, nasza wyobraźnia zwykle podsuwa nam obraz pojedynczego, samotnego mikroba ukrytego w marsjańskim regolicie czy chmurach Wenus. Tymczasem ziemska ekologia uczy nas czegoś zupełnie przeciwnego: w skrajnych środowiskach życie prawie nigdy nie występuje w pojedynkę, a kluczem do przetrwania ekstremów jest wielopoziomowa, ścisła symbioza.

Wracamy z kolejną dawką naszej regularnej publicystyki popularnonaukowej! Ostatnio rozmawialiśmy o tym, jak mikroorganizmy radzą sobie z przetrwaniem w wiecznej zmarzlinie. Dziś czas na drugą stronę tego medalu: co dzieje się, gdy ta planetarna zamrażarka zaczyna gwałtownie topnieć z powodu zmian klimatycznych?

Serwujemy Wam kolejną porcję naszej regularnej publicystyki popularnonaukowej! Dzisiaj porzucamy na chwilę ksenobiologiczne laboratoria i przenosimy się w najbardziej mroźne rejony naszej planety.

Wracamy do Was z zapowiadaną, regularną dawką publicystyki popularnonaukowej! Obok naszych obszernych analiz, co tydzień będziemy serwować Wam dwa krótsze, skondensowane artykuły – idealne do porannej kawy. Na dzisiejszy warsztat bierzemy jeden z największych dogmatów współczesnej biologii: nieuchronność białek.

Astrobiologia to nie tylko teoria i odległe planety – to przede wszystkim fascynujące badania naukowe, którymi uwielbiamy dzielić się na żywo! Niedawno mieliśmy okazję reprezentować Polskie Towarzystwo Astrobiologiczne na Pikniku Naukowym, gdzie przygotowaliśmy dla odwiedzających masę kosmicznych ciekawostek. Dla tych z Was, którzy nie mogli być tam z nami osobiście (lub chcą odświeżyć wiedzę), przygotowaliśmy coś specjalnego. Publikujemy pełen pakiet naszych materiałów piknikowych!

Czas na kolejny materiał zrodzony z Waszej ciekawości! Prezentujemy głębokie, naukowe opracowanie poświęcone hipotezie tzw. Cienistej Biosfery (Shadow Biosphere).

Witajcie w chmurach sąsiedniej planety! 🪐 Zgodnie z Waszymi życzeniami, trzeci artykuł, który ląduje na naszym profilu, zabierze Was w podróż na wysokość 50 kilometrów nad powierzchnię Wenus. Przygotowaliśmy dla Was wyjątkowe omówienie głośnej pracy naukowej zespołu Williama Bainsa, Janusza J. Petkowskiego oraz Sary Seager z 2024 roku.