Byron_Legacy

Jestem fotografem i pisarzem z duszą społecznika. Przez wiele lat byłam wolontariuszem w różnych schroniskach, co sprawiło, że postanowiłam zrobić coś więcej zwłaszcza dla tych niewidocznych. W schroniskach jest wiele zwierząt, które domu nie znajdą. Są stare, kalekie, bądź schorowane. Chciałabym je pokazać światu. Postawiłam sobie za cel sfotografować jak największą liczbę zwierząt w schroniskach w Polsce, które raczej nie znajdą domu ze względu na swój stan zdrowia i wiek, a zdjęcia pokazać w formie tradycyjnej wystawy w znanym, a może raczej widocznym miejscu w Polsce, a także spróbować to zrobić  zagranicą, by pokazać skalę bezdomności i do czego prowadzi brak ludzkiej odpowiedzialności, bo jest to w pewnym sensie naczynie połączone. By pokazać jak naprawdę wygląda żywot w tej tak wychwalanej w social mediach największej populacji zwierząt. Nim jednak do tego dojdzie, publikuję je na kontach społecznościowych.Liczę, że inni fotografowie również dołączą do projektu.  Na co dzień działam pod szyldami Lord Byron Legacy, a częścią tego projektu, o którym informujemy różne fundacje są strony fb: Atos- polska część projektu Byron's Legacy czy Byron Gallery.  Prowadzę również  Bibliotekę  Henryka Tudora, gdzie opowiadam o starych książkach historycznych, filozoficznych razem z moim 20-letnim kotem, którego 10 lat temu mój pies znalazł w lesie.    

  Zdjęcia wykonuję w formie wolontariatu, a to rodzi koszty chociażby związane z  noclegiem czy benzyną . Schroniska otrzymują pliki po obróbce. Co z nimi robią to już ich decyzja. Czemu w ten sposób?Po pierwsze część schronisk nie stać na sesję zdjęciową, a z częścią co  ukazała znana artystka z częścią lepiej się nie bratać. Zwierzę zaś nie jest niczemu winne. Potrzebuje ogłoszenia i szansy na znalezienie domu. Nie tylko na kilka godzin, co niestety staje się coraz częstsze. 
Polska wystawa miałaby być ostatnią szansą dla tych zwierząt, ale zdaję sobie sprawę, że część z nich projektu może nie dożyć. Ta zagraniczna zaś miałaby uświadomić ludziom publikującym posty wychwalające tą populację zwłaszcza w zagranicznych mediach, czy zachwycającym się psami leżącymi na ulicach Europy Wschodniej, tudzież  Bałkanów, że nie są to psy, które pragną leżeć w pełnym słońcu na ulicy. Ta wystawa zaś miałaby zachęcić do stworzenia bazy/ galerii dedykowanej dla właśnie takich zwierząt z Europy Wschodniej i Bałkanów z podziałem na kraje. Z czasem można by to rozszerzyć o Amerykę Łacińską, czy Azję, gdzie również skala bezdomności jest ogromna. Baza funkcjonowałaby tak jak dawny Instagram z początków jego dziejów. Nie chodzi o kolejny wordpress, czy kolejną stronę promującą adopcje. Świetnie, że one są, ale duża potężna strona mogłaby zwiększyć szansę na poznanie tych zwierząt i rywalizowałaby z algorytmami. Prosty formularz, który mogłoby umieścić każde schronisko.

*Zdjęcie

*Wiek

*Waga.

*Okres pobytu w schronisku

*Choroby.

*Miejscowość.

*Odnośnik do ogłoszenia oficjalnego .

*Kontakt.

Wszystko. Oczywiście musiałaby być jakaś możliwość sprawdzania czy zdjęcia nie są tworzone przez sztuczną inteligencje. Łatwiej powiedzieć okazuje się, a trudniej zrobić. Czy to powstanie, czy podziały wezmą górę, to kwestia, którą rozstrzygnie czas. Być może pozostaniemy przy wystawie i ogłoszeniaku, o którym za chwilę. W sieci mamy mnóstwo ogłoszeń o zwierzętach. Mamy mnóstwo stron fundacji. Dobrze że są. Tylko niestety zwłaszcza te stare zwierzęta, czy te schorowane mają takich grup mało i giną w natłoku ogłoszeń. Taką bazę musiałby zrobić jakiś dobry informatyk. Dobrać serwer, ale sądzę, że jest to możliwe. Algorytm najważniejszych social media często zakrywa odbiorcą drastyczne zdjęcia, które sam za takie uważa. Często też sprowadza ogłoszenia o zwierzętach do lokalnych, co zmniejsza szansę na adopcje.   Mam nadzieję, że z czasem do projektu dołączą inne kraje w tym regionie. Niektóre z psów odwiedzam regularnie. Z niektórymi zwyczajnie nikt inny nie wyjdzie, bo pracownicy nie mają na to czasu, a wolontariuszami są głównie dzieci, które nie utrzymają dużego psa. Ciężko zrozumieć czemu nie znalazły domów. Uwielbiają ludzi, ale nie przypadły do gustu. Mają piękne zdjęcia i ogłoszenia, ale to nie wystarcza. W ten sposób chcę też uświadomić ludziom na zachodzie, że w naszych schroniskach próżno szukać klimatyzacji w boksach. Przy okazji można pokazać ciekawe miejsca i zachęcić do turystyki. Polska, czy Czechy to nie tylko Warszawa/Kraków, czy Praha/Brno. Nie szukam muzeum, a sali, gdzie zdjęcia będzie mogło zobaczyć wiele osób. Większość ludzi nie patrzy na starsze zwierzęta ze strachu przed rozstaniem, jakby to nie było czymś naturalnym. Wbrew pozorom jak powiedział kiedyś mój znajomy starszy pies jest dużo lepszym kompanem dla pracujących ludzi niż młody. Nie potrzebuje tak dużej ilości ruchu, a kocha równie mocno. Śmierci zaś nikt nie uniknie.  Ogłoszeniak. Taki kanał na youtube, bądź twitch na którym po prostu moglibyśmy prezentować ogłoszenia takich zwierząt potrzebujących pilnej pomocy ze schronisk. Na który każdy  mógłby przysłać ogłoszenie zwierzaka starszego, schorowanego, tego, który siedzi w kącie i czeka na cud.  Oficjalne ogłoszenie. Nie chcemy ogłaszać sztucznej inteligencji, a ludzie jej nie odróżniają.  Jest mnóstwo ogłoszeń zwierząt na całym świecie wygenerowanych w ten sposób.  Program mógłby być połączony ze wstawką promocyjną miasta, zabytków, ciekawych miejsc jeśli takie znajdują się w okolicy schroniska.Odcinki nie musiałyby być długie. Z czasem o ustalonej porze. Psy, które znam opublikowałam w social mediach, ale bez pomocy ten projekt się nie rozwinie. Po tygodniach wysyłania zapytań czy instytucja nie pomogłaby w zorganizowaniu wystawy, coraz bardziej stwierdzam, że to temat tabu.