Podcast Dobra Relacja

Gdy dziecko chce decydować o wszystkim, życie rodzinne szybko zaczyna przypominać nieustanną walkę.

Kiedy dziecko nie potrafi zająć się sobą bez dorosłego, łatwo pomyśleć o braku kreatywności albo „przyzwyczajeniu do uwagi”.

„Nikt mnie nie rozumie” to zdanie, które potrafi zatrzymać rozmowę i zostawić dorosłego z poczuciem bezradności.

Świata poza telefonem czy komputerem nie widzi. Ciągle chce więcej, zawsze jest za mało lub jeszcze 5 minut. Pochylmy się, od czego zacząć rozbrajanie tego wyzwania.

Słabe stopnie, streszczenia zamiast lektur, brak systematyczności, nigdy nie wie, co teraz przerabiają i jaki jest zakres materiału do sprawdzianu.

Oczy aż mu błyszczą podczas zakupów. Nie wystarczą wakacje w Polsce, musi być prestiżowo, za granicą.

Jeszcze przed końcem roku - ogromne podziękowania za to, że nasze drogi się spotkały!

Nie doceniają tego, ile mają w życiu i wciąż chcą więcej. Kup mi, daj, ja chcę!

Jedna z Patronek, Agnieszka, ma dziesięcioletniego syna, który w reakcji na swój błąd, nieprzemyślane działanie, mówi o sobie okropne rzeczy.

W tym odcinku mierzę się z pytaniem nadesłanym przez jednego z Patronów.

Dokucza, przezywa, przechwala się, wytyka błędy - jak się do tego odnosić i jak gasić powstałe w wyniku takich działań pożary?

Jak reagować, gdy dziecko - młodsze lub nastoletnie - odzywa się w do rodzica w sposób raniący, nieprzyjemny, bez szacunku?