Jestem przede wszystkim dziennikarką.
W Rosji znalazłam się przypadkiem: w 1990 roku mąż, pracownik TVP, został skierowany na placówkę korespondencką w Moskwie.
Gdy po trzech latach on z Rosji zrezygnował, ja zostałam.
To, co widziałam wokół było niepojęte: straszne i przyciągające, odrażające, czasami piękne. – Jeśli ja, produkt socjalistycznej Polski, nie mam pojęcia co to takiego „bratni” ZSRR, pewnie tego i nie wiedzą moi rodacy. Muszę to opisać.
I tak zostałam „stringerem”, dziennikarzem bez etatu, pracującym na umowach „śmieciowych”, opłacającym swój byt głównie z honorariów autorskich. Współpracowałam m.in. z Polsatem, „Dziennikiem Polskim”, „Życiem Warszawy”, „Gazetą Wyborczą”, „Rzeczpospolitą”, „Newsweekiem”, „Polityką”, „Przekrojem” czy „Wprost”.
W1997 roku znalazłam się w Czeczenii, na pierwszych wyborach po wojnie, którą wydał Czeczenom prezydent Jelcyn. Zostałam tam ponad miesiąc. I często wracałam, wbrew zakazom prezydenta Putina, który w tzw. Drugiej czeczeńskiej, utopił republikę w krwi i zamęczył torturami. Zrobiłam o Czeczenii dokumentalne filmy (pokazywane na międzynarodowych festiwalach, a także w Kongresie USA)
Jako dziennikarka zdobyłam m.in. nagrodę SDP im. Kazimierza Dziewanowskiego dla korespondenta zagranicznego, nagrodę Amnesty International za publikacje o łamaniu praw człowieka w Czeczenii, nagrodę im. Melchiora Wańkowicza za reportaże z Czeczenii. W 2005 roku na wniosek czeczeńskiej organizacji „Echo wojny”, Amnesty International i Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, moja kandydatura została zgłoszona do Pokojowej Nagrody Nobla.
Po powrocie do Polski nie znalazłam pracy w redakcji.
No to zabrałam się do pisania książek. Tyle, że praca nad literaturą non fiction to niezwykle mozolny trud, wymagający czasu (a ten, niestety, pochłaniają choroby najbliższych, no i własne).
No i o wiele skromniejszy, jeśli idzie o dochody, niż beletrystyka czy „kryminały”.
I dlatego, trudząc się nad kolejną książką, zdecydowałam się zwrócić do Państwa, jako moich Patronów.
Jak widać 'Pandrioszka' miała trzy wydania, druga książka - dwa.
Może dzięki Waszemu wsparciu powstanie wreszcie kolejny 'Wowa'...?
- Pandrioszka (2000, 2008, 2022)
- Głową o mur Kremla (2007) - nagroda im. ks. Józefa Tischnera.
- Głową o mur Kremla. Nowe fakty (2012)
- Wowa, Wołodia, Władimir. Tajemnice Rosji Putina (2016)
