SPECJALNY PATRONITE (43): Grochowiak – „Wiersze zebrane”
Szanowni Państwo,
„ciemne wiersze Grochowiaka” pięćdziesiąt lat od śmierci swego autora wracają w pełnej edycji. Jednocześnie ukazały się w PIW-ie dwutomowe „Wiersze zebrane” i takież „Prozy wszystkie”. Razem: 2500 stron tekstu. Zwłaszcza wiersze uświadamiają bogactwo i – to dziwne słowo użyte wobec pisarza, który odszedł wieku 42 lat – ogrom tego dorobku. Ich edytorka Anna Romaniuk zaprezentowała je w wyjątkowej konfiguracji. Od tekstów pozostawionych w rękopisie, przez utwory opublikowane w czasopismach i nie wydrukowane w zbiorach, aż po wydawane tomy. W ten sposób obserwujemy różne stadia życia Grochowiakowego wiersza, jego poezji. Widać jej spójność i konsekwencję. To, że rozwijała się przede wszystkim, zyskując coraz większy rozmach (który zresztą czasem szkodził), aż po całkowite jego zaprzeczenie w ostatniej godzinie: minimalizm „Haiku-images”. I wzruszający zwrot ku naturze „starego” czterdziestoletniego poety.
W #43 odcinku specjalnym „Pełni Literatury” opowiadam o elementach jego obrazu świata, czytając z „Wierszy zebranych” tylko niepublikowane w tomach wiersze. „Biedne wiersze” Grochowiaka, rozproszone i ukryte, które są ważną częścią tego bogatego dorobku. I jak „pełnoliteraturową”.
Patronki i Patroni mogą go odtworzyć na YouTube z przesłanego przeze mnie linka lub wysłuchać w aplikacji Patronite Audio.
Dziękując za Obecność, mam nadzieję, że wysłuchanie tego odcinka sprawi Państwu przyjemność.
Dobrego odsłuchu!
Radosław Romaniuk
[Il. Edward Dwurnik: „Wieczorem-Śmierć”, 1986, „Duma i wstyd”, MSN w Warszawie].
Pełnia Literatury. Nocny podcast literacki
Trwa ładowanie...