Atlantyda #2

Tej nocy przypomniałem sobie swoje ziemskie życie z Ellą. Urywki wspomnień mieszały się z naszymi łzami, śmiechem i jej przyspieszonym oddechem. To na prawdę była ona. Jej ciało pachniało słodyczą, która była zapachem jej skóry, emocji i kobiecej siły, której ciało teraz tańczyło razem z moim rozpalone rządzą. Noc przechodziła w szarość, kiedy nasz ostatni wspólny pocałunek był pożegnaniem jakże namiętnego spotkania. Obiecała, że niedługo znowu do mnie przyjdzie.