Chłopak z prowincji z niepohamowaną miłością do książek, filmów, drożdżówek i dwóch wyżłów.
Od ponad 10 lat opowiadam historie obrazem i zarażam innych pasją do czytania przez swoje filmowe spojrzenie na literaturę.
To jest fajny chłopak.
To jest elegancki chłopak.
Myślę, że gdybym był bohaterem „Ślepnąć od świateł”, to Jacek broniłby mnie przed Dariem dokładnie tak samo.
Ja też jestem chłopakiem, który ciągle biega.
Najpierw po boisku (miałem być drugim Lewandowskim, ale kontuzje, rozumiecie…), później po wydziałach uniwersytetu (z politologii na dziennikarstwo) aż wreszcie najdłuższy maraton mojego życia, to ten z kamerą w dłoni.
I uwaga tutaj wchodzi ten oklepany wątek retrospekcyjny.
<sentymentalny podkład muzyczny>
Miałem być dziennikarzem, ale pewnego dnia złapałem za kamerę, spojrzałem przez wizjer
i... TAK! To było to!
Nie wierzyłem, że taki banał dotknie i mnie. Ale cóż, stało się. Pokochałem to i od 15 lat moje życie to pasja - opowiadanie obrazem.
Zaczynałem od zera.
Po odejściu z lokalnej telewizji (gdzie odbywałem praktyki, a później staż),
podjąłem decyzję o pożyczce na sprzęt, aby móc realizować projekty komercyjne.
A z nich odkładać na kolejny sprzęt, którym udowadniam sobie (i Oli),
że warto we mnie inwestować.
Kiedy pytają mnie jakie szkoły filmowe kończyłem, to odpowiadam, że Akademię Samokształcenia YouTube. Jestem samoukiem i najlepszym dowodem na to, że jeżeli kochasz coś robić i chcesz się w tym doskonalić, to nic Cię nie powstrzyma przed zdobyciem niezbędnej wiedzy.
W tym stworzonym przez siebie świecie nieustannego poszerzania horyzontów wyobraźni ogromną rolę odegrały i cały czas odgrywają książki. Kształtują mnie jako człowieka, są moim natchnieniem i dzięki nim staję się bardziej wrażliwym człowiekiem.
Po latach zrozumiałem co tak naprawdę w filmie jest najważniejsze. Jakie chciałbym emocje przekazywać w swoich filmach. Dojrzałem, aby opowiadać o rzeczach istotnych. Przekazywać emocje. Poruszać widzów.
W życiu kieruję się tylko jedną zasadą. Rób to co kochasz. Rób to z pasją i zaangażowaniem,
a prędzej czy później zostaniesz doceniony i poczujesz się potrzebny. To mój przepis na szczęście. Co nie oznacza, że nie jestem niepoprawnych pesymistą, bo:
„Moje życie jest pełne czarnych scenariuszy, które nigdy się nie wydarzyły".
Dlatego choć często brakuje mi wiary w siebie, to nie raz udowodniliście mi, że mogę wierzyć
w Was i Waszą pomoc.
Środki z Waszego wsparcia będą w całości przeznaczone na:
- zakup nowego sprzętu, żeby robić jeszcze lepsze i bardziej epickie produkcje;
- realizację filmów niezależnych (takich, w których samemu wybieram tematykę nie musząc oglądać się na reklamodawców);
- tworzenie nowych serii na kanale;
- budowa profesjonalnego studia do podcastów;
- dalsze wyjazdy nagraniowe, żeby odkrywać przed Wami piękno literackich miejsc
w Polsce, Europie (a może nawet i świecie)
Najnowsi Patroni
