Bartosz Pussak - Siła Obrazu

Godzina o lampie błyskowej, która tak naprawdę była o manierach. Podziękowanie dla Ciebie i streszczenie mojej prelekcji z Fotoformy, 6 października, PGE Narodowy.

Cześć, jestem Bartek. Rok temu nagrywałem pięć filmów w tygodniu. Dziś jest ich trzydzieści jeden. Rolki, Poranna kawa o fotografii, podcast, dłuższe historie na YouTube. Od października 2025 robię tylko to, i to jest najlepsza i najbardziej przerażająca decyzja, jaką podjąłem od dawna.

Film pokazuje prawdziwą egzekucję. Jeśli nie chcesz tego oglądać, odpuść bez żalu.

Trzynaście minut filmu to mało na temat, nad którym siedziałem kilka tygodni. Część materiału wypadła przy montażu, a część historii toczyła się dalej po zamknięciu scenariusza. Zebrałem tu wszystkie źródła piątej części „Oszustw w fotografii” i dopisałem to, czego w niej nie zmieściłem. Dzięki Twojemu wsparciu mogę sprawdzać każde zdanie, zanim powiem je do kamery.

Jesień w fotografii rzadko jest o liściach. Częściej jest o tym, że coś się kończy, a fotograf to wie i mimo to naciska spust. Wybrałem dla Ciebie trzech ludzi. Każdy zrobił zdjęcie, które dziś oglądamy z tym samym ściśnięciem w gardle. Żaden z nich nie próbował nas wzruszyć.

Dorothea Lange mawiała, że aparat to narzędzie, które uczy ludzi widzieć bez aparatu. Ten próg jest właśnie o tym.

Alfred Stieglitz w 1905 roku otworzył w Nowym Jorku małą galerię pod numerem 291. Pokazywał tam ludzi, których Ameryka jeszcze nie znała. Bez takich jak on fotografia długo nie byłaby traktowana jak sztuka.

Henri Cartier-Bresson całe życie czekał na ułamek sekundy, w którym wszystko układa się w jeden kadr. W tym progu to Ty decydujesz, w którą stronę pójdą kolejne historie.

Robert Capa powtarzał, że jeśli zdjęcia nie są wystarczająco dobre, to znaczy, że nie byłeś wystarczająco blisko. Właśnie wybrałeś bycie bliżej.