– Dziękuję.
Wręczył kilka monet jednookiemu, wyjątkowo dobrze poinformowanemu włóczędze, nim wszedł głębiej do obskurnej karczmy. Rozejrzał się dookoła dyskretnie, starając się nie okazywać zniesmaczenia. Co za paskudny przybytek. Zastanawiał się, czemu Dante zawsze wybierał podobne okolice. Było wszak wiele miejsc, w których młody szlachcic mógłby zaznać rozrywek w stosownym gronie i z pewnością żadne z nich nie cuchnęło w ten sposób.
