Teatr Układ Formalny

Zawsze wierzyliśmy w to, że prosta rozmowa może dużo zmienić…

Zaczęliśmy skromnie, jako grupa przyjaciół, która chciała tworzyć teatr i poprzez sztukę mieć wpływ na rzeczywistość, opowiadać o niej, a czasem też konfrontować się z nią.

Jak to miało wyglądać? 

Przede wszystkim chcieliśmy opowiadać o rzeczach ważnych, które dotykały też nas i naszych bliskich: przemoc w rodzinie, miłość w rodzinie, alkoholizm, bezradność, samotność, depresja, strach przed starzeniem się, czy też absurdalne problemy, z którymi borykamy się na co dzień, jak choćby kłótnia z sąsiadem o drzewko… ;)

Chcieliśmy tworzyć bez ściemy, na naszych zasadach. Bez wpływu zmieniających się polityków, nacisków środowiskowych, ani narzuconych z góry tematów. 

Dlatego postanowiliśmy zawiązać między sobą układ. Układ Formalny. 

Już od 2016 roku całkowicie samodzielnie budujemy nasz Teatr. Założyliśmy Fundację jako przyjaciele i wytrwale działamy realizując to w co wierzymy oraz razem tworząc własne miejsce. Miejsce w którym stawiamy na niezależność, empatię i otwartość. Miejsce, w którym robimy zamiast tylko mówić o tym, co jest do zrobienia. W którym “instytucja” łączy się z “misją”.

Dziś mamy swoją scenę na Przedmieściu Oławskim we Wrocławiu. Kameralną, trochę na uboczu. Taką, do której się trafia raczej świadomie niż przypadkiem. I może właśnie dlatego ludzie, którzy tu przychodzą, zostają z nami na dłużej.
Bo Teatr nie jest dla nas dekoracją, ani miejscem do pokazania jedynej właściwej “prawdy”, tylko zaproszeniem do rozmowy o każdym nurtującym nas temacie. Czasem bolesnym, czasem śmiesznym, ale zawsze ważnym i potraktowanym z szacunkiem, bez tabu, bez zadęcia, bez zbędnego owijania w bawełnę.
 

Wiadomo, że gramy. Widać nas na scenie, niektórych z nas również w telewizji. Jednak niewiele osób wie, że kiedy nasi aktorzy, Jurek, Paulina, Ada, Wiki, Przemek, Ala, Rafał czy Maciek znikają z ekranu i wychodzą ze swoich ról, robią rzeczy niezwykłe: grają z dziećmi z Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych w RPG; tworzą własne sztuki poświęcone przemocy, samotności i depresji („Słowo na G” i “Nie karmić potwora” napisaliśmy sami!); prowadzą warsztaty z młodzieżą o przemocy, samotności i tożsamości. Te właśnie warsztaty były dla wielu ich uczestników pierwszym impulsem, by powiedzieć coś głośno. Coś, czego wcześniej nikt nie chciał słuchać…

Budowanie własnego miejsca to ciężka sprawa. Budujemy je korzystając z grantów, realizując zlecenia i dzięki obecności naszych widzów. A teraz także dzięki ludziom takim jak Ty, naszym Patronom.

To dzięki Wam aktorzy otrzymują wynagrodzenie po zagranym spektaklu. Dzięki Wam możemy zatrudnić osoby do promocji, obsługi widowni i wsparcia administracyjnego. Dzięki Wam tworzymy rekwizyty, budujemy scenę, mamy kostiumy. Dzięki Wam zepsute lalki grające razem z nami w spektaklach mogą zostać naprawione.

Dzięki Wam mamy światło w garderobie!

Artyści nie mają umowy o pracę. Nie mogą zaplanować urlopu w trakcie sezonu. Boją się braku emerytury.

Ale my kochamy to co robimy. 

Kochamy grać dla Was. 

Kochamy patrzeć, jak młodzież, na której niektórzy postawili już krzyżyk, ożywa na zajęciach i uczy się znowu marzyć. 

Napełnia nas wewnętrzną dumą przysłuchiwanie się dyskusjom naszych widzów, którzy wychodzą poruszeni naszymi spektaklami i potrzebują dać ujście emocjom.
 

Chcemy tego więcej! Chcemy grać, chcemy stworzyć miejsce, w którym możemy przyjmować więcej grup na warsztaty i prowadzić arteterapię! Chcemy mieć kawiarenkę, w której usiądziemy z Wami, dyskutując o tym, co ważne i nie ważne! Chcemy żeby Teatr przestał być obcym, innym światem, a stał się miejscem spotkań nas wszystkich!
 

I Ty, jako nasz Patron, możesz nam w tym pomóc! Każde 10zł to namacalny materiał, taki jak taśma montażowa, żarówka, wydrukowane kartki ze scenariuszem. Każde 20zł to wsparcie w tym, by nasi aktorzy mogli spokojnie przygotowywać się do roli, nie łapiąc dodatkowych zleceń. Każde 50zł to realny krok w stronę wymarzonej własnej przestrzeni. Każdą złotówkę zagospodarujemy. Bo dzięki niej, możemy istnieć i robić dobre rzeczy!

Dołączając do grona Patronów pomagasz uruchomić całą teatralną maszynę, która napędza nasz mały, niezależny Teatr. Ale to nie tylko to. 

Będąc naszym Patronem dołączasz do Układu. I Formalnie jesteś jednym z nas.