Układ Sił

„Podczas II wojny światowej, gdy Dania uległa Niemcom po zaledwie sześciu godzinach walk i była całkowicie niezdolna do obrony ani siebie, ani Grenlandii, Stany Zjednoczone zostały zmuszone do wysłania własnych sił zbrojnych, by utrzymać to terytorium. A potem, po wojnie, którą wygraliśmy, oddaliśmy Grenlandię Danii. Jak głupie to było!” – mówił na Światowym Forum Ekonomicznym w Davos prezydent Donald Trump. Amerykańskie zainteresowanie Grenlandią sięga połowy XIX wieku, z biegiem dekad zmieniało się jedynie postrzeganie jej strategicznej roli. A obecna administracja w swojej komunikacji wielokrotnie do głosów z przeszłości nawiązuje.

Drony kamikaze lub uderzeniowe, tanie pociski manewrujące, bezzałogowce jednorazowego użytku – to tylko niektóre określenia, których używa się do opisu zjawiska tanich i masowo produkowanych środków głębokiego rażenia. Nazywane „bronią biednych”, bywają sprowadzane do ubogich wersji pocisków manewrujących, w praktyce gorszych od klasycznych konstrukcji pod każdym względem. Jest to jednak zbytnie uproszczenie. Tanie środki głębokiego rażenia to odrębny rodzaj uzbrojenia, charakteryzujący się własną logiką eskalacji i właściwościami strategicznymi wartymi pogłębienia.