Układ Sił

Największa obecnie partia opozycyjna w Niemczech systematycznie zmienia swój charakter i z partii protestu przekształca się w ugrupowanie aspirujące do sprawowania władzy. Ambicją AfD jest objęcie rządów już po wrześniowych wyborach w Saksonii-Anhalt. Tę zmianę wyraźnie było widać podczas tegorocznego zjazdu partii, na którym mniej uwagi poświęcono debatom o migracji, sporom programowym czy rozstrzyganiu wewnętrznych konfliktów. Za to wyjątkowo dużo miejsca zajęła narracja o AfD jako partii władzy, jej wizja polityki zagranicznej oraz koncepcji przywrócenia Niemcom roli państwa pomostowego między Wschodem a Zachodem, opartej na przyjaznej współpracy z Rosją...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

Ukraińskie „sankcje kinetyczne”, czyli ataki dronowe i rakietowe wymierzone w rosyjski sektor ropy i gazu, w tym rafinerie ropy naftowej, w końcu zmusiły Kreml do przyznania, że te nieustanne uderzenia powodują niedobory benzyny w momencie, gdy krajowy popyt osiąga szczyt z powodu sezonu wakacyjnego...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

Analizy dotyczące Afryki często pomijają najciekawszego gracza ostatnich dwóch dekad. Turcja, od wieków funkcjonująca na styku Europy i Azji, dziś otwiera trzeci kierunek swojej geopolitycznej ekspansji – Afrykę, budując własny model wpływów poza schematem zachodniego paternalizmu i chińskiej dyplomacji długu...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

NATO powstało jako owoc amerykańskiego przywództwa w świecie Zachodu. Teraz nie jest jasne, czy Waszyngton chce renegocjować swoje zaangażowanie w świecie w tym przede wszystkim w ramach struktur Zachodu, zmierzając w kierunku roli “primus inter pares”, czy też weszliśmy już w proces trwałego transatlantyckiego rozbratu? Pytanie to zawisło nad spotkaniem przywódców sojuszu w Ankarze w dniach 6-8 lipca. Jedno nie ulega wątpliwości: neoliberalna nadbudowa ideologiczna, która przez dekady była swoistym “klejem” spajającym transatlantyckie elity, została odesłana do lamusa...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

Szczyt NATO w Ankarze może okazać się jednym z najważniejszych momentów w historii Sojuszu. W tle znajdują się spór o wydatki obronne, głębszy kryzys zaufania między Stanami Zjednoczonymi a europejskimi sojusznikami oraz pytanie o realną wiarygodność artykułu 5. Od tego, czy NATO wyjdzie z Ankary z poczuciem jedności, zależeć będzie dalsze wsparcie dla Ukrainy, a przede wszystkim zdolność Europy do odstraszania Rosji w najbliższych latach. Gdy przywódcy NATO mają zebrać się w Ankarze, Sojusz stoi wobec tego, co sekretarz stanu USA Marco Rubio nazwał „prawdopodobnie najważniejszym spotkaniem w historii NATO”. Trudno nie zgodzić się z tą oceną. Szczyt odbywa się w momencie, gdy dwie podstawowe zasady misji odstraszania NATO, czyli niekwestionowane zobowiązanie do zbiorowej obrony na podstawie artykułu 5, poparte odpowiednimi zdolnościami i determinacją, są podawane w wątpliwość. Ta kombinacja tworzy okno podatności, które Rosja może próbować wykorzystać. To, czy Sojusz wyjdzie z Ankary z nienaruszoną wiarygodnością, czy też opuści ją z nowymi, widocznymi pęknięciami, będzie miało istotne konsekwencje dla utrzymania pokoju w Europie...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

W dniach 7-8 lipca w Ankarze odbędzie się szczyt NATO. W tym artykule podsumowujemy najważniejsze wątki, które warto obserwować podczas tego wydarzenia. To przede wszystkim kwestia presji Waszyngtonu na zwiększanie wydatków na obronność przez sojuszników. Uwagę przykuwają także zabiegi Niemiec o produkcję amerykańskiej broni, rosnąca rola Turcji i kluczowa z perspektywy Polski sprawa rozbudowy systemu dostarczania paliw dla wojska na wschodniej flance. Finanse i zdolności Presja administracji Stanów Zjednoczonych na europejskich sojuszników wydaje się przynosić efekty. Naczelny dowódca sojuszniczy NATO w Europie generał Alexus Grynkewich stwierdził w rozmowie z Reutersem, że zdołali oni w ciągu tygodni w znacznym stopniu...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

W ciągu ostatnich miesięcy Islamska Republika Pakistanu wyłoniła się jako rozjemca jednego z największych konfliktów zbrojnych tej dekady, tworząc wizerunek ściśle neutralnego mediatora procesu pokojowego między Iranem a USA. Taki obraz rzeczywistości jest jednak niewystarczający i przykrywa realia panujące w kraju nad Indusem. Podejmując się roli budowniczych pokoju w regionie, decydenci z Islamabadu dostrzegli...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

Unia Europejska stoi przed wyzwaniem w postaci migracji z Afganistanu. Zarządzanie problemem wymaga współpracy z Talibami; przyjęcie ich delegacji w drugiej połowie czerwca w Brukseli rodzi jednak napięcie, bowiem reżim w Kabulu daleki jest od wartości przyjętych przez państwa członkowskie. Talibowie odbili po niemal dwóch dekadach Kabul. Miało to miejsce 15 sierpnia 2021 roku i poprzedzone było negocjacjami z administracją prezydenta Trumpa. Wspierane przez Zachód władze Islamskiej Republiki Afganistanu oddały kraj bez oporu. Mimo nieuznania na arenie międzynarodowej, Islamski Emirat Afganistanu zdołał w kraju przywrócić względny spokój wewnętrzny, ograniczając działania zbrojne o charakterze wojny domowej. Paradoksalnie nie było to szczególnie trudne, ponieważ wcześniej...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

Tocząc spory Polska i Ukraina swoje poczucie przewagi nad drugą stroną budują w znacznym stopniu na mirażach. Uniemożliwia to elitom politycznym w Kijowie i Warszawie trzeźwy osąd rzeczywistości. Źródła ukraińskiej pewności siebie Kryzys w relacjach polsko-ukraińskich narasta. Jak słusznie twierdzi Łukasz Adamski, dyrektor Centrum Dialogu im. Juliusza Mieroszewskiego, w rozmowie z Interią: Decyzje prezydenta Zełenskiego w obszarze polityki historycznej są konsekwencją prowadzonych przez elity w Kijowie działań na rzecz normalizowania kultu Ukraińskiej Powstańczej Armii lub celem władz jest jednak coś więcej. Z jednej strony mogłoby chodzić o zyskanie przychylności kręgów skrajnych nacjonalistów i części wojskowych, których poparcie może być dla Zełenskiego kluczowe w kolejnych miesiącach w związku z koniecznością podjęcia wielu niepopularnych decyzji w kraju. Z drugiej strony, jak z kolei twierdzi Wojciech Konończuk...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

24 czerwca amerykański Senat przyjął rezolucję zobowiązującą prezydenta Donalda Trumpa do zakończenia działań wojennych przeciwko Iranowi. Ich kontynuowanie byłoby możliwe jedynie po uzyskaniu odpowiedniej zgody Kongresu. Nie jest to rezolucja w rozumieniu Rezolucji o Uprawnieniach Wojennych: nie potrzebuje ona podpisu prezydenta, ponieważ nie staje się wiążącym prawem. To rodzaj oświadczenia Kongresu, które w praktyce legislacyjnej może mieć znaczenie tylko w jednym przypadku: gdy rząd federalny interpretuje zapisy uchwalonej ustawy budżetowej, nie może domniemywać przekazania środków na cele – w tym przypadku – wojny z Iranem. Jest to istotne w obecnej sytuacji negocjacji wysokości budżetu na obronę narodową na rok 2027, ale samo w sobie stanowi symboliczny akt protestu republikańskich senatorów przeciwko polityce zagranicznej prezydenta. Prawdopodobnie obecne relacje pomiędzy tymi dwoma ośrodkami są najgorsze od początku pierwszej kadencji Trumpa...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

Bliska relacja z Donaldem Trumpem była dla Giorgii Meloni obciążeniem od samego początku, choć niosła pewne nadzieje. Gdy jednak poparcie dla prezydenta USA we Włoszech szybowało w dół, stawało się oczywiste, że musi dojść do jej zerwania. Meloni skwapliwie wykorzystała okazje, które stworzył do tego sam Trump...Dalszą część artykułu przeczytaj na Patronite 👇

W nocy z 25 na 26 czerwca około pięciu rosyjskich dronów-kamikadze „Geran” zaatakowało terytorium Ukrainy, przelatując przez przestrzeń powietrzną Białorusi. Pierwsze informacje o bezzałogowcach nad ukraińskim Owruczem pojawiły się jeszcze w godzinach nocnych, a do rana wiadomość uzyskała niezależne potwierdzenie, między innymi od świadków z białoruskiego Homla, którzy odnotowali przelot dronów nad miastem. Symbolika tej daty wydaje się nieprzypadkowa: właśnie 26 czerwca upływał termin ultimatum, które prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski publicznie postawił Łukaszence tydzień wcześniej. Przedmiotem ultimatum były retransmitery rozmieszczone na terytorium Białorusi i wykorzystywane do kierowania lotami rosyjskich bezzałogowców atakujących północne regiony Ukrainy. Według strony ukraińskiej to właśnie te urządzenia zapewniają sygnał nawigacyjny dla dronów „Geran”, lecących z ominięciem lub wzdłuż granicy Ukrainy, co znacząco utrudnia ich wykrycie i przechwycenie...Po dalszą część artykułu zajrzyj na naszego Patronite 👇