Anastazja z Mariupola

Czy niedoskonały świat w ogóle zasługuje na istnienie? Przy jaśminowej herbacie i wiosennym niebie, Róża i Szyszka spierają się o sens bytu. Czy Wszechświat to fortuna, czy może tylko jeden, skromny grosz, który warto mimo wszystko mieć w kieszeni? Zapraszam do pierwszego spotkania, od którego wszystko się zaczęło.

Kiedy Szyszka mówi 'dość', pojawia się Mniszek. Czy sztuka to tylko wyrzucanie z siebie bólu, czy może świadome 'zstępowanie' z gór uświadomienia? W X rozdziale Dialogów zapraszam Was do strefy rodzica, gdzie między jednym a drugim skokiem na trampolinie, rozmawiamy o niedojrzałości świata i sile, która drzemie w Kandinskym (nawet jeśli pomylimy go z Kustodiewem!).

Czy wiesz, że teoretycznie każdy z nas może zacząć świecić? W IX rozdziale Dialogów Róża i Szyszka badają drogę od kwarków do tybetańskich mnichów. Czy świadomość to tylko prąd w 'kawałku tłuszczu', czy może coś, co potrafi rozświetlić mrok? Zapraszam do lektury!

Czy Wszechświat kiedykolwiek naprawdę wybuchł, czy tylko śni o swoim istnieniu wewnątrz małego punktu? W VIII rozdziale Dialogów Róża i Szyszka dochodzą do ostatecznego porozumienia: filozofia musi czasem ustąpić miejsca... byciu ośmiolatką.

Dlaczego palono naukowców? I czy świat zmienia się tylko dlatego, że go badamy? W VII rozdziale Dialogów Szyszka ogłasza naukowców aniołami, a Róża próbuje zrozumieć, gdzie właściwie podziały się elektrony.

Czy życie to choroba, a śmierć to powrót do zdrowia? W VI rozdziale Dialogów Róża i Szyszka dotykają granic fizyki kwantowej i... niemowlęcej filozofii. O tym, jak świadomość rozkwita z nasiona i dlaczego miłość jest najpiękniejszą nicią na świecie.

Po co nam świadomość, skoro przetrwać można bez niej? Róża wpada na genialny trop: świadomość jest po to, by podziwiać cud istnienia i... stracić rozum dla czegoś większego. Nocny dialog o jedności bytu i o tym, że „Ja Jestem” to najważniejsze zdanie, jakie kiedykolwiek wypowiedziano. Przybijcie z Szyszką piątkę!

Wszystko we wszystkim – czy to tylko biblijna obietnica, czy fizyczna rzeczywistość? Róża szuka początku świata w pierwotnym czarnym punkcie, a Szyszka ma na to krótką odpowiedź: „To przez oczy!”. Wejdźcie w świat, gdzie ciekawość walczy z zapomnieniem, a wszechświat może okazać się snem, z którego nie chcemy się budzić.

Czy to możliwe, że nasz mózg podejmuje decyzje pół minuty przed tym, jak my je sobie uświadamiamy? Róża odkrywa „neurobiologiczny skandal”, a Szyszka ucieka do pokoju, bo jest „zanadto żywa” na takie teorie. Rozdział o rozpoznawaniu siebie w lustrach i o tym, czy świadomość to tylko narzędzie walki.

Nocny spacer brzegiem stawu, śpiew żab i nagły strach przed... dzikiem. Ale czy to na pewno dzik jest najgroźniejszy? Róża i Szyszka rozważają, czy ewolucja sprzyja tym, którzy walczą mieczem, czy tym, którzy wybierają dialog. Odkryjcie, dlaczego w obliczu wieczności warto czasem „być drzewem”.