Borys Tynka

Czym naprawdę jest „rosyjski świat”? Projektem kulturowej wspólnoty, nostalgiczną próbą ocalenia więzi po upadku ZSRR, a może nową formą imperialnej ideologii?

Czym była Noworosja naprawdę – a czym stała się w narracji Kremla po 2014 roku? To pojęcie, wyciągnięte z carskich archiwów, miało nadać historyczną legitymację rozbiorowi Ukrainy i stworzeniu prorosyjskiego tworu od Donbasu po Odessę.

Konflikty i złe emocje między Polakami a Ukraińcami nie pojawiają się przypadkiem. Za każdym razem, gdy relacje między naszymi narodami się psują, warto zadać jedno proste pytanie: kto na tym zyskuje? Historia pokazuje, że bardzo rzadko są to sami zainteresowani. Od lat ten sam gracz z boku z satysfakcją dolewa oliwy do ognia, wykorzystując stare rany, emocje i uproszczone narracje.

To nie jest wojna wyłącznie o terytorium. Rosja prowadzi systematyczny atak na język, historię i tożsamość Ukrainy, próbując odebrać Ukraińcom prawo do istnienia jako narodu.

Nie ma sensu udawać, że ZSRR i współczesna Rosja to dwa różne światy. To ta sama tradycja władzy, która wykorzystuje naturę jako narzędzie przemocy. Kiedyś był to syberyjski mróz, dziś jest nim zimowa noc w nieogrzewanym mieszkaniu. Zmieniły się technologie, nie zmieniła się mentalność.

Porównanie Lwowa i Odessy sprzed kilkunastu kat pozwala uchwycić mechanizm funkcjonowania podziałów tożsamościowych współczesnej Ukrainy.

Ukraiński wywiad wojskowy ostrzega, że Federacja Rosyjska może przygotowywać krwawą prowokację w dniach 6-7 stycznia, czyli w okresie prawosławnego Bożego Narodzenia.

Dla Litwinów, Łotyszy i Estończyków agresja rosyjska na Ukrainę to wydarzenie bezpośrednio wpływające na ich własne poczucie bezpieczeństwa oraz na sposób myślenia o przyszłości państw i całego regionu.