Czasem wydaje mi się, że moje serce przypomina ogród, w którym rośnie naraz zbyt wiele chwastów – wstyd, lęk, krzywda, złe myśli o sobie. A jednak wiem, że Jezus potrafi wejść w każdy ciemny zakamarek i zapalić tam światło. Dziś dzielę się czymś bardzo osobistym – modlitwami, które pomogły mi przejść przez różne trudności i nazwać to, co działo się we mnie. Piszę o tym, bo wierzę, że nie musimy się wstydzić prosić o pomoc, ani przed Bogiem, ani przed ludźmi. Każda z nas nosi jakieś rany.
