Magazyn Szum

Dzięki Waszemu wsparciu w "Szumie" pojawia się więcej krytycznych materiałów!

Mówi się „środa minie, tydzień zginie”, ale nikt nie powie „czerwiec minie, rok zginie”. Całe szczęście, bo przed nami wakacje i chwila oddechu. W SZUMIE jednak nie zwalniamy obrotów, świętujemy pół roku nowej, wyłącznie internetowej odsłony magazynu. Dziękujemy, że jesteś z nami – dzięki Twojemu wsparciu dalej możemy pisać o najciekawszych wystawach i inicjatywach, które pojawiają się na scenie artystycznej. A już wczesną jesienią przygotuj się na coś specjalnego z okazji dziesięciolecia istnienia SZUMU!

Wasze wsparcie traktujemy absolutnie serio, dlatego odwdzięczamy się dodatkowym kontentem.

Polski świat sztuki rozrósł się do rozmiarów małej galaktyki. Dziesiątki wystaw, tekstów, dyskusji, kontrowersji – ale także planów, ofert pracy, zapowiedzi. Trudno śledzić wszystko, trudno być na bieżąco. My robimy to za Was!

Wiosno, ach, to ty! Nareszcie dni są długie i ciepłe, a wraz z pierwszymi zapowiedziami lata rusza sezon festiwali i dużych imprez wystawienniczych. Za nami otwarcie 18. Biennale Architektury w Wenecji, krakowski Krakers, WRO Biennale, festiwal Millenium Docs Against Gravity, Warszawskie Spotkania Teatralne i 18. urodziny MSN-u, czyli pierwsza duża środowiskowa posiadówka pod chmurką w tym sezonie.

Jak pisała Iwona Kurz, kwiecień jest najodpowiedniejszym miesiącem na pisanie o zmęczeniu. Z odsieczą przychodzi jednak maj, który w tym roku rozpoczyna się wyjątkowo długim weekendem. Czym zmęczyliśmy się w kwietniu i na jakie wyzwania zbierać będziemy siły na majówce – przekonasz się w tym wydaniu Spisu treści.

W tym miesiącu dużo dyskutowano o kobietach – nestorkach sztuki i kierowniczkach, jak Maria Anna Potocka, które lepiej odnajdują się w patriarchalnym porządku niż w feministycznych dyskursach. Co z takimi osobami robić, jak o nich pisać?

Luty, jak na najkrótszy miesiąc w roku przystało, minął szybko, choć burzliwie. Przed nami marzec – miesiąc, który prowadzi wprost do wiosny, a ta zawsze napawa nadzieją.

Styczeń to najgorszy miesiąc w Polsce. Ciemno, szaro, a do wiosny daleko. Jeśli coś kwitnie, to tylko patriarchat i bieda w instytucjach.