SPECJALNY PATRONITE (40): Mickiewicz – „Liryki lozańskie” (1)

Obrazek posta

Szanowni Państwo,

#40 odcinek specjalny "Pełni Literatury", co zdarzało się już w miesiącach liczących pięć tygodni, ukazuje się z kontrolowanym opóźnieniem, choć aby uczynić zadość piątkowym premierom, wypada to w pierwszy dzień kolejnego miesiąca. Dla usprawiedliwienia decyzji dodam, że w noc prawdziwej pełni, no i w dni majowego odpoczynku, korespondujące może z jego treścią. 

 

Nad wodą wielką i czystą, jak też nad mniejszymi akwenami, a nawet zupełnie bez wody – zapraszam do spojrzenia na świat oczami Mickiewicza. Chwili przerwy w płynięciu, przepływie. To moment poczucia, że pośród form przemijania, które nas otaczają, ta ludzka obejmuje sobą bardzo wiele. Własną przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. (Drobne plany w rodzaju: „snuć miłość”, „uciec z duszą na listek” na przykład). Ale i możliwość zauważenia tego, co wokół istnieje w symbiozie, ale w sposób pozbawiony świadomości, zdolności płaczu i zachwytu. I w końcu – to człowiek potrafi zrealizować maksymalistyczne zadanie, opisane przez Miłosza w utworze nawiązującym do tych wierszy jako wyzwanie, by „podjąć z ruchu moment wieczny”. Człowiekowi-Mickiewiczowi się to udało.

Specjalny odcinek „Pełni Literatury”, nagrany jako wyraz wdzięczności dla Patronek i Patronów podcastu, poświęcony jest siedmiu wierszom i miniaturom poetyckim Adama Mickiewicza, znanym jako „liryki lozańskie”. To ostatnie zachowane teksty, łabędzi śpiew poety, spojrzenie w rejony artystyczne, które odkryje dopiero symbolizm, a doceni postmodernizm ze swą wrażliwością na niedokończenie i fragment. Opowiadam więc o fragmencie, rekonstruując „lozański arkusik”, czytam i komentuję początkowe jego utwory. #40 specjalny odcinek nie wyczerpuje bowiem tematu i za miesiąc chciałbym wrócić do tych wierszy. Tymczasem zapraszam nad Jezioro Lemańskie – po raz pierwszy.

Odcinek znajdą Państwo tradycyjnie w serwisie Patronite Audio lub na YouTube - poprzez przesłany Patronkom i Patronom link. 

Dziękując za Obecność, życzę pięknej Majówki i dobrego odsłuchu!

Radosław Romaniuk

[Fot. 1 Stanisław Baj, „Rzeka Bug. Poranek”, 2021 (detal)].

Zobacz również

#99 Rudzka – „Tylko durnie żyją do końca”
SPECJALNY PATRONITE (39): Iwaszkiewicz – „Starość”
#101 Ernaux – „Powroty”

Komentarze (0)

Trwa ładowanie...