Dawid Adrians

Coś dziwnego zaczyna dziać się w okolicach Ślęży. Sprawa z początku lekceważona, wkrótce całkowicie odmienia rzeczywistość okolicznych mieszkańców. Tajemnica i małomiasteczkowość... Mało? No dobra, momentami będzie gorąco. O czym mogą rozmawiać młodzi, prawie pełnoletni chłopcy? Albo raczej mężczyźni? Dziadek i jego wnuk - co ich połączy? No i jakiej wspólnej misji się podejmą?

Ta mini-powieść, jest już w szufladzie wydawnictwa - oczekuje na moją decyzję. Skierowana jest zarówno do młodzieży 16+, jak i osób starszych. Utwór porusza takie kwestie jak: rodzina, męskość, bliskość. Warto sobie zadać ważne pytanie: Jaka jest tak naprawdę prawdziwa rola mężczyzny - chłopca - ojca i dziadka? Co siedzi w głowach nastolatka i jego rówieśników?

Cel finansowy projektu: reklama w serwisach społecznościowych, wyjazdy i spotkania z czytelnikami a także, przedstawicielami szeroko pojętych centrów/ośrodków kultury. Osoby, których sumaryczne wsparcie projektu przekroczy 1%, zostaną wymienione w ,,podziękowaniach" (Tak, w książce - na jednej z początkowych stron). Na życzenie zainteresowanych, podziękowania przekażę również za pośrednictwem serwisów społecznościowych. https://www.facebook.com/dawidadrians, https://www.instagram.com/adriansdawid/

Tym razem nic nie wymyślę! ,,Opowiem" wam, jak pojechałem na Alaskę. Czego może chcieć od życia młody chłopak i student? Tak, pragnie stać się wreszcie niezależny. Jednocześnie, chce także brać z życia pełnymi garściami. Znacie to uczucie? Każdemu z nas, wydaje się w pewnym wieku, że jedna trafna decyzja może zmienić wszystko. Bohater powieści wierzy w to z całego serca, że wszystko może się ułożyć tak jak w amerykańskim filmie. Wydaje mu się, że może zmienić wszystko - chce się sprawdzić - dowieść swojej męskości! To będzie prawie na faktach. "Prawie" - oznacza mniej więcej tyle, że autor pozmieniał pewne miejsca oraz imiona. A co do ,, scen " - to może trochę je ocenzurował lub ubarwił. A może nie? Być może, już sam nie pamięta. To było na studiach: były dziewczyny, był alkohol. Błędy czy lekcje młodości? Sami ocenicie.

Utwór ma już akceptację wydawnictwa i czeka na uruchomienie procesu wydawniczego - redakcję i korektę. I na tym wczesnym etapie - potrzebne jest wsparcie.

Cel finansowy projektu: reklama w serwisach społecznościowych, wyjazdy i spotkania z czytelnikami a także, przedstawicielami szeroko pojętych centrów/ośrodków kultury. Osoby, których sumaryczne wsparcie projektu przekroczy 1%, zostaną wymienione w ,,podziękowaniach" (Tak, w książce - na jednej z początkowych stron). Na życzenie zainteresowanych, podziękowania przekażę również za pośrednictwem serwisów społecznościowych. https://www.facebook.com/dawidadrians, https://www.instagram.com/adriansdawid/

Dzień dobry. Najnowsza część powieści, której premiera miała miejsce w roku 2021, będzie też najbardziej obszerna. Czytelnik, pozna dalsze losy przyjaciół z Krakowa. W najnowszej odsłonie ,,Przesilenia" ukazana zostanie naturalna chęć rozwoju duchowego przeplatana licznymi wątkami obyczajowymi oraz sensacyjnymi. Tym razem, będzie to prawdopodobnie bardzo dobitne zwieńczenie serii i zakończenie całej historii. Dziękuje za wsparcie.

Porzucenie ,,ciepłej posadki", na wysokim stanowisku, w wielkiej firmie - absurdy i kontrowersje czyli kulisy tego, o czym każdy woli milczeć. Tym razem będzie na faktach, często niewygodnych. Sytuacje te, często zamiatane pod dywan, o których większość wolałaby nikomu nie mówić. To wszystko nad czym teraz pracuje, ujrzy wreszcie światło dzienne.

Cel finansowy projektu: reklama w serwisach społecznościowych, wyjazdy i spotkania z czytelnikami a także, przedstawicielami szeroko pojętych centrów/ośrodków kultury. Osoby, których sumaryczne wsparcie projektu przekroczy 1%, zostaną wymienione w ,,podziękowaniach" (Tak, w książce - na jednej z początkowych stron). Na życzenie zainteresowanych, podziękowania przekażę również za pośrednictwem serwisów społecznościowych.

Fragment:
,, Kobiety w korporacjach zamieniały się w takie dziwne i straszne stwory. Nie było nawet mowy o jakiejkolwiek subtelności. Stawały się, jeśli im oczywiście zależało, ekstremalnymi pracoholiczkami, wiernie i bezmyślnie, wykonując każde, nawet bardzo karkołomne polecenia służbowe. [..] Nagminne było doszkalanie się po godzinach, czy choćby wysyłanie wiadomości w porach, które należało przeznaczyć na odpoczynek. I nie twierdzę że nie robili tego również mężczyźni – w dużej jednak mierze, tyczyło się to głównie kobiet. Swoje zadania i cele, w kontekście dobrej opinii samczego przełożonego, traktowały zawsze bardzo poważnie. Czemu tak było? Bóg raczy wiedzieć. Z pewnością, nie wiedziałem tego ja, chłopaczyna zaczynający swoją karierę jako Asystent w Dziale Dystrybucji. Pierwszą rzeczą jakiej mnie tam nauczono, to jak prawidłowo korzystać z ekspresu na kawę. Pieniądze, które otrzymywałem za siedzenie za biurkiem - pierwsze moje wypłaty, pozwalały mi wreszcie poczuć namiastkę prawdziwej dorosłości. I ten ,,narkotyk życia”, ta pozorna niezależność, przesłoniła mi wtedy totalnie, jeszcze niewidoczną dla mnie rzeczywistość. Tą z roku 2011, jaka już wtedy panowała w świecie biurowym. [..]"