Fundacja Ocalenie

„...Gdy klientka już wiedziała, że nie straci za miesiąc dachu nad głową, poszła do pracy i zaczęła samodzielnie, z naszym wsparciem, ogarniać inne sprawy. Dzieci są już w szkołach, w przedszkolach, wszystko jest ok.”

Dla Ruth od śmierci gorsze jest życie w zawieszeniu. W ośrodku dla cudzoziemców nasłuchała się wystarczająco dużo, by wiedzieć, że oczekiwanie na decyzję o udzieleniu ochrony międzynarodowej może trwać latami.

W zbliżającym się okresie świątecznym chcemy opowiedzieć Wam historię niezwykłych kobiet - uchodźczyń, które z wielką odwagą i determinacją próbują zbudować w Polsce dobre, bezpieczne życie.

30 maja 2000 roku oficjalnie rozpoczęła się historia Fundacji Ocalenie. Czego sobie życzymy, zdmuchując świeczki na torcie?

W maju mamy dla Was różnorodny przegląd polecajek, w tym wydarzenie objęte naszym matronatem — ze specjalną dedykacją dla patronujących wrocławianek i wrocławian!

‼️‼️TRIGGER WARNING: w poście znajdują się zdjęcia, które mogą być drastyczne.

​Drogie Osoby patronujące otwartej Polsce! Bardzo Wam dziękujemy, że poświęciłyście chwilę na wypełnienie ankiety, która pozwoliła nam lepiej poznać Was i Wasze oczekiwania. Tak jak się trochę domyślałyśmy, najbardziej interesują Was... ​

Pierwsze dwa miesiące nowego roku przyniosły kolejne kroki wstecz w dziedzinie praw człowieka w Polsce. Kilka dni temu Sejm przyjął haniebny projekt “zawieszenia” prawa do ochrony międzynarodowej. Wcześniej w Hajnówce rozpoczął się proces pięciorga osób aktywistycznych, które usłyszały zarzuty za udzielenie podstawowej pomocy osobom w potrzebie.

Sara stresuje się wywiadówką już od kilku dni. Mimo, że na kursach polskiego idzie jej coraz lepiej, wie, że krótka wymiana zdań przy zakupach to nie to samo, co rozmowa z wychowawczynią. Poprzednim razem poszła z nią córka, ale obiecała sobie, że nie będzie już jej tym obciążać. Zresztą wie, że dziecko nie powinno być tłumaczem we własnej sprawie.

W miniony weekend rozpoczęliśmy i rozpoczęłyśmy szkolenia przygotowujące do pełnienia stałych dyżurów na granicy.

Ocalenie ma szczęście do ludzi, zwłaszcza do osób angażujących się w wolontariat. Bez nich nasza już ponad trzyletnia obecność na polsko-białoruskiej granicy nie byłaby możliwa.

Mariyam i jej rodzina marzą o ciepłym domu, w którym można spotkać się z najbliższymi i razem cieszyć się zapachem pieczonego ciasta. Luiza pragnie zapewnić wykształcenie swoim dzieciom, a Benjamin chce się nauczyć języka polskiego.