Kaftann

Czasami wychodzi gra, która jest tak dziwna, że nie mam pojęcia skąd wziął się na nią pomysł... O dziwo, dowiedziałem się, że TA KONKRETNA gra powstała jako efekt pomysłu... Animatora walk w Ghost of Yotei... WHAAAT?

Czasem pada hasło ogrania tytułu, o którym myślałem, ale np. wiem, że na kanale by się nie przyjął lub, co gorsza, zająłby 500 odcinków... I wtedy znowu ktoś o niego pyta... I znowu... I znowu... I właśnie o takiej grze jest dzisiejszy odcinek!

Są pewne polskie tytuły, w tym horrory, do którym mam ochotę wrócić po latach. Ten, ze znakomitą obsadą (Sean Bean, a w polskiej wersji Andrzej Chyra) wspominam ze szczególnym sentymentem.

Zawsze intrygowały mnie gry w stylistyce anime, może dlatego, że bardzo sobie cenię to medium i jego nietypowy klimat. Dlatego postanowiłem raz na jakiś czas sprawdzać kultowe gry w tej stylistyce i dzielić się z wami moimi wrażeniami. Zaczniemy więc... Od prawdziwego klasyka!

Często zastanawiam się nad tym, czy tytuły sprzed lat zostały ocenione słusznie i podstawnie... Nie ukrywam, że powrót do tego świeżego tytułu autorstwa geniuszy stojących za serią Batman Arkham... Cóż, utwierdził mnie w przekonaniu, co do jednego...

Lubię sprawdzać dziwne gry, zwłaszcza, gdy są w gatunku horroru lub jego pochodnych... W tym wypadku postawiłem na tytuł, który wygląda naprawdę osobliwie, ale ma w sobie coś, co mnie do niego ciągnie...

Nigdy nie ukończyłem tej serii, żadnej z gier. Jest to tytuł niebywale kultowy i ukochany wśród graczy. Dlatego koniecznie musieliśmy wypróbować tę konkretną część wspólnie!

Uwielbiam przechodzić horrory na kanale, ale czasem obawiam się, że jakiś jest aż nazbyt niszowy, by się przyjął... O tym dziś sobie pogadamy, przy okazji pokazując jedną z takich właśnie gier grozy, unikalnych jak diabli.

Uwielbiam serię Silent Hill, nie bez powodu na kanale znaleźć można serię z każdej części tego wyjątkowego uniwersum. Nie da się jednak ukryć, że szczególną miłością darzę remake autorstwa Polaków, który pokazuje, że dla niektórych "niemożliwe" to słowo niefigurujące w słowniku.

Uwielbiam gry o zombie i od zawsze uwielbiałem próbować najróżniejsze z nich. Gdy jednak wyszedł Deadlight, zdałem sobie sprawę, że z jakiegoś powodu ten rzut kamery z boku idealnie się sprawdza w tego typu klimacie i, nie ukrywam, do tej konkretnej gry wracam myślami bardzo, bardzo często.

Uwielbiam horrory, to wie każdy. I choć powstaje sporo podobnych do tego konkretnego, to jego jakość wykonania, ogrom zwrotów akcji i wpływ jaki mamy na toczącą się historię jak dotąd pozostają w moich oczach niepokonanymi aspektami tej wyjątkowej gry.

Zawsze kochałem westerny. Nie wiedziałem jednak, że choć będzie ich mało w medium gier, tak tytuły, które dane mi będzie ograć staną się dla mnie tak istotne.