Joanna Flis

Jeżeli chcecie się wzajemnie poznać i tworzyć wspólnotę wpadajcie na Discord dla Patronów :)

Newsletter maj :) super, że jesteście.

Hej jeżeli doskwiera Wam wypalenie życiowe i nie wiecie co z tym zrobić, wpadnijcie w sobotę o 10:00 na YouTube :) Zapraszam Link poniżej

Pierwszy webinar o patronite :)

Hej, wysyłam Ci link z zaproszeniem na spotkanie dla Patronów i Patronek podcastu MM. Wiem, że słuchacie podcastu i wiem jak wiele znaczy nie tylko dla mnie ale i dla wielu z Was. Powstało już prawie 500 odcinków - to nieprawdopodobne co razem stworzyliśmy! Dlatego chcę rozwinąć naszą przestrzeń na nowych zasadach. Wy wspieracie podcast - a ja w zamian, będę regularnie wspierała Wasz rozwój. Tworząc newsletter, zamkniętą grupę za YouTube i zapraszając Was regularnie na wspólne inicjatywy.  Dzięki temu wierzę, że ten kanał będzie się rozwijał.  Poniżej wysyłam Ci link do zamkniętego spotkania, na którym o wszystkim opowiem.  Jeżeli jesteś Patronem, lub chcesz nim zostać wpadnij :) Pogadamy.  https://youtube.com/live/rQ0ybCBleo4?feature=share

Zaproszenie na spotkanie

Wpadajcie do Poznania na darmowe spotkanie w Concordia Design 17.05.2026 godzina 17:00.

O czym to będzie :) 2.05. godzina 10:00

Chcę na nowo mówić, że coś mnie wkurza, zamiast że mnie triggeruje. Że na coś się nie zgadzam, zamiast że stawiam granice. Chcę mówić, że coś mnie niepokoi, zamiast że to red flag. I że czasem chcę uciec, zamiast że mam pozabezpieczny styl więzi. Język terapii stał się pułapką, w którą wszyscy wpadliśmy. Dziś wiemy już, że działa, ale w gabinecie. A do życia potrzebujemy języka codzienności.

Siostrzeństwo to nie hasło ani emocjonalna deklaracja. To decyzja o solidarności zamiast rywalizacji i o współpracy zamiast porównywania się. To uznanie, że wiele naszych doświadczeń - zawodowych, rodzinnych, cielesnych - nie jest wyłącznie prywatnych, ale wynika z szerszych uwarunkowań społecznych i kulturowych.

Tegoroczna zima trochę przenosi mnie w czasie do okresów beztroskiego dzieciństwa, radości ze śniegu, zimna sanek, czerwonych policzków. I choć bywa uciążliwa, pogoda wcale mnie nie martwi. Wręcz przeciwnie: cieszę się, że wyrazistość zimy wróciła. Zdecydowanie lepiej znoszę te miesiące, gdy są po prostu zimowe.

Chcę zacząć ten rok od rzeczy, o której bardzo rzadko mówi się w noworocznej narracji. Styczeń i luty są okresami przejściowymi. To wciąż czas zimy, domykania, regeneracji i powolnego wychodzenia z poprzedniego cyklu, a nie naturalny moment na gwałtowne zmiany i zrywy.