Staroobrzędowcy (nazywami również starowierami, starowiercami, pejoratywnie raskolnikami) to prawosławni, którzy w XVII wieku sprzeciwili się reformie patriarchy Nikona. Dokonali rozłamu i uciekli z Rosji na tereny tolerancyjnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wybierali trudno dostępne tereny - leśne, bagienne, nad jeziorami.
