[czyli o tym, jak „święte profanum” stało się „boskim sacrum”] Ateista to człowiek o sceptycznej, lecz nie pozbawionej szacunku, postawie wobec wszelkiej „świętości”. Nie uznaje „żadnej świętości” za „niepodważalny i niezmienny dogmat”. I. Wstęp. Na początek zacznijmy od wyjaśnienia, w jakim znaczeniu używam pojęcia „święty”. Pojęcia, które swe korzenie ma w okresie zwanym Archaiczną Grecją. W okresie, gdy równoprawnymi jego synonimami były takie pojęcia jak, „najważniejszy”, „najwyższy”, „najwspanialszy”, „najdoskonalszy”, etc. W tamtym też okresie to, co „święte” było traktowane jako „wzorzec”, „odnośnik”, „pierwowzór”, etc.
α-Theos – podróż w jedną stronę... I
Darmowy!
·
0
·
17.02.2026
Post dostępny tylko dla Patronów
Aby zobaczyć ten materiał musisz być zalogowany
Zostań Patronem Zaloguj się
Grzegorz Antoni Kanik
