Dwie kobiety. Dwa kryzysy. Jedna więź, która trzyma je przy życiu. Kiedy jedna po operacji biodra nie mogła poruszać się sama, druga woziła jej rzeczy i pilnowała, żeby niczego jej nie brakowało. Kiedy ta pierwsza odzyskała siły, zaczęła opiekować się drugą. Dziś razem jeżdżą do lekarzy, załatwiają sprawy urzędowe i są dla siebie wsparciem tam, gdzie system często zostawia człowieka samego. Bo w kryzysie drugi człowiek nie jest dodatkiem. Czasem jest jedyną liną, która nie pozwala spaść.
