Strategy&Future

Podobno Thomas Mann stwierdził kiedyś, że aby zrozumieć „Czarodziejską górę”, trzeba przeczytać ją przynajmniej dwukrotnie. Jej mnogość wątków, monumentalność, wreszcie symbolika kryjąca się za co drugą sceną ‒ wskazują, że najpewniej miał rację. „Czarodziejska góra” jest taka, jak jej autor: a ten niemiecki twórca był nie tylko doskonałym obserwatorem otaczającej go rzeczywistości, ale człowiekiem nad wyraz skomplikowanym i tajemniczym, nieustannie poszukującym odpowiedzi na pytania, które jego rówieśnikom nigdy nie przychodziły nawet na myśl.

Podobno Thomas Mann stwierdził kiedyś, że aby zrozumieć „Czarodziejską górę” trzeba przeczytać ją przynajmniej dwukrotnie. Jej mnogość wątków, monumentalność, wreszcie symbolika kryjąca się za co drugą sceną ‒ wskazują, że najpewniej miał rację. „Czarodziejska góra” jest taka, jak jej autor: a ten niemiecki twórca był nie tylko doskonałym obserwatorem otaczającej go rzeczywistości, ale człowiekiem nad wyraz skomplikowanym i tajemniczym, nieustannie poszukującym odpowiedzi na pytania, które jego rówieśnikom nigdy nie przychodziły nawet na myśl.

„Od podwody do czołga” – recenzja Jacka Bartosiaka (Podcast)

Wielka historia ma to do siebie, że jest taka właśnie:wielka. Rozległa, rozlana niczym ocean pomiędzy wydarzeniami o kolosalnym znaczeniu a tym, co stanowi o losie jednostki; pomiędzy losami i decyzjami milionów osób, setek wspólnot i organizacji; pomiędzy przyczyną, skutkiem a następstwami. To właśnie rozległość wielkiej historii powoduje, że przeciętny człowiek, nieskłonny do oddania swego życia na analizowanie każdej jej odnogi, każdego szczegółu, skazany jest, by poznawać ją oczami innych ‒ w skondensowanej formie, przefiltrowaną przez czyjeś systemy wartości, doświadczenia i percepcję, poskładaną z miliona niespójnych cząstek prawdy w jedną mniej lub bardziej koherentną narrację.

Wielka historia ma to do siebie, że jest taka właśnie:wielka. Rozległa, rozlana niczym ocean pomiędzy wydarzeniami o kolosalnym znaczeniu a tym, co stanowi o losie jednostki; pomiędzy losami i decyzjami milionów osób, setek wspólnot i organizacji; pomiędzy przyczyną, skutkiem a następstwami. To właśnie rozległość wielkiej historii powoduje, że przeciętny człowiek, nieskłonny do oddania swego życia na analizowanie każdej jej odnogi, każdego szczegółu, skazany jest, by poznawać ją oczami innych ‒ w skondensowanej formie, przefiltrowaną przez czyjeś systemy wartości, doświadczenia i percepcję, poskładaną z miliona niespójnych cząstek prawdy w jedną mniej lub bardziej koherentną narrację.

Jacek Bartosiak recenzuje książkę Konstantego Ciołkowskiego pt. „Poza Ziemią”.

Jacek Bartosiak omawia książkę pt. „Winning Space” pióra Brandona J. Weicherta, dotyczącą nadchodzącej rywalizacji o przestrzeń kosmiczną.

Jacek Bartosiak opowiada o książce pt. „Sztuka wojny. Filozofia i praktyka oddziaływania na bieg zdarzeń” pod redakcją Piotra Plebaniaka.

Jacek Bartosiak recenzuje książkę: „Wrzesień 1939 w relacjach i wspomnieniach” oraz mówi o pytaniach, dotyczących przebiegu wojny wrześniowej, które wciąż nurtują i nie dają spokoju.

Jacek Bartosiak recenzuje książkę: „Mars Colonies. Plans for Settling the Red Planet” wydaną przed Franka Crossmana z The Mars Society.

Książka obalająca wiele mitów i utrwalonych prawd, o Chinach, o pysze i potędze Chin, 5G, Huawei, AI, komunikacji kwantowej, kulturze i historii Chin, i o wielkiej rywalizacji i nowym świecie wielkiej rywalizacji. Bardzo osobista książka Goldmana nawołująca do stanięcia zachodniej cywilizacji do walki cywilizacyjnej z wielką cywilizacyjną potęgą Chin, teraz jak twierdzi Goldman brakuje rozumienia, że jest to nieuniknione.

Jacek Bartosiak opowiada o książce Feliksa Konecznego pt. „Geografia historyczna”.