Udarna Ania

Zgodnie z obietnicą - nowy odcinek podcastu trafia do Was przed premierą publiczną 💛 Tym razem rozmawiam o dwóch bardzo ważnych dla mnie rzeczach: o asymetrii twarzy po udarze i o tym, jak wygląda konfrontacja z własnym obrazem po zobaczeniu siebie w telewizji… oraz o tym, że ten podcast stał się dla mnie czymś więcej niż t

Odcinek 14 już dostępny - dziś przedpremierowo tylko dla moich Patronów 💛

Dziś na terapii wydarzyło się coś, czego kompletnie się nie spodziewałam. Na etapie zwykłego przedstawiania się zaczęło mi się chcieć płakać. Im bliżej było do mojej kolejki, tym było gorzej, aż w końcu nie byłam w stanie powiedzieć ani słowa. Rozkleiłam się totalnie. Nie potrafiłam się uspokoić przez całe zajęcia. W końcu wybiegłam z sali, zostawiając rzeczy, i próbowałam dojść do siebie w łazience, a potem na zewnątrz… bez skutku. I najgorsze? Nie wiem do końca, dlaczego. W tym poście opowiadam dokładnie, co się dziś wydarzyło, co czułam i co mi to uświadomiło, bo wygląda na to, że „wszystko jest okej” to była tylko iluzja.

Wrzucam dla Was odcinek 11 wcześniej 💛 Jeśli wspierasz mnie od 10 zł — możesz posłuchać go już teraz. Publicznie odcinek pojawi się jutro o 11:00 na Spotify, ale tutaj macie dostęp wcześniej 🎧 👉 Jak odsłuchać? Wejdź w zakładkę „Podcast” na moim Patronite, skopiuj swój link RSS i wklej go do Spotify lub innej aplikacji. Dzięki, że jesteś 🤍

Dzień, który nie wygląda tak, jak planowałam. I jedna rzecz, która mimo wszystko się nie zmieniła.