Iwona Majewska-Opiełka

Współczesna głupota nie polega na błędach, które można naprawić, ale na wybieraniu łatwych, powierzchownych odpowiedzi na ważne pytania i decyzjach, które w wyniku takiego (nie)myślenia się podejmuje. Zbyt wiele osób poddaje się nawykowi podążania za głosem większości, za opiniami, które wybrzmiewają w mediach. Często są to wybrane i jedyne media, takie, które odnoszą się raczej do emocji i cynicznie manipulują odbiorcami, albo są tworzone, no cóż – przez głupców.

Z całą mocą możemy powiedzieć, że energia jest walutą wszechświata. Każda interakcja, każda myśl, każdy ruch jest związany z przepływem energii. Ta fundamentalna waluta przenika absolutnie wszystko, co nas otacza. Kiedy zwracamy na coś uwagę, niejako kupujemy to doświadczenie, ponieważ tam właśnie wysyłamy naszą energię, wzmacniając nią obserwowane zjawisko.

Nie pierwszy raz obserwuję, że prawda u większości ludzi to jest to, do czego oni dotarli i co ich sposób myślenia, ich mindset, czyli ich aktualne ustawienia umysłu uznały za prawdziwe czy wysoce prawdopodobne. Tylko czy to, co wiemy o życiu na podstawie wiedzy, do jakiej dotarliśmy i z jaką utożsamiamy swoje poglądy można nazywać prawdą?

Poruszyła mnie zasłyszana opowieść o człowieku, który wrzucał do morza meduzy leżące na piasku. Ktoś mu zwrócił uwagę, że i tak nie uratuje wszystkich… Wszystkich może nie, ale na pewno tę jedną - powiedział wrzucając do morza kolejną meduzę. Ja nie ratuję, ale inspiruję, bo człowiek może się uratować sam. Czuję się, jak siewca, który rzuca ziarno do ziemi. Wybrał najlepsze ziarno, na jakie było go stać, stara się precyzyjnie wrzucać te drobinki do ziemi, ale ma świadomość, że nie wszystkie nawet wykiełkują. Cieszę się, kiedy w różny sposób dowiaduję się, że moje ziarna nie tylko wykiełkowały, ale wyrosły z nich piękne kłosy, które wydają swoje ziarna.