Avatar użytkownika

Jacek Korabita Kowalski

8
patronów
250 
miesięcznie
41 220 
łącznie
8
patronów
250 zł 41 220 zł
miesięcznie łącznie

Posty

3 dni temu Brak komentarzy

SZUANERIA. Ballada z lat kontrrewolucji

«Szuani dobrzy ludzie i chrześcijanie są co bronią swe kapłany i ojcowiznę swą otwórzcie gdy do waszych zakołatają bram a kiedyś dobry Jezus otworzy też i wam» Tajemnicza a popularna pieśń, o której zbieracz bretońskich ballad, Hersart de La Villemarqué, napisał co następuje: «Bretania, posłuszna najszlachetniejszym instynktom ludzkiego serca, wierna miłości ołtarza i rodzinnego ogniska, miała sto tysięcy ludzi pod bronią i, podążając za narodowym godłem swych gronostajów, spoczywających pośród kwiatów francuskiej lilii, rozpoczęła wojnę, którą Napoleon nazwał „Wojną Gigantów”. Jej najważniejsze wydarzenia opiewano, wedle zwyczaju, w ludowych pieśniach. Jedno z nich – śmierć sławnego generała Tinténiaca – opiewane było wielekroć przez poetów onego czasu. „W Coëtlogon (w lipcu 1795 roku) – powiada naoczny świadek – Champeaux na czele trzech tysięcy ludzi zaskoczył Szuanów. Doszło do starcia, w którym Szuani odnieśli całkowite zwycięstwo, a to dzięki śmiałym decyzjom podjętym przez Georges’a [Cadoudala]... Ten sukces kosztował ich jednak drogo: utracili swojego generała, który skonał w ramionach Juliana Cadoudala”. [...] Niektórzy uważają tę pieśń za dzieło pewnego młodego młynarza z parafii Ploémeur, który służył w szeregach Białych i zginął w jednej z bitew, już po starciu pod Coëtlogon; inni sądzą, że pieśń ułożył […] pewien młody góral, Guillon Arvern z Kervlézek koło Gourin. […] Pieśń ta jest równie popularna w Vannes, jak na terytorium Kornwalii. Słyszałem ją w obu diecezjach.» Cytat z: Hersart de La Villemarqué, «Barzaz Breiz. Chants Populaires de la Bretagne», 1839. Tłumaczenie pieśni i objaśnienia za: Jacek Kowalski, «Niezbędnik Szuana. Wandea i Bretania w katolickim powstaniu. Pieśni i dzieje», Wydawnictwo Dębogóra, Poznań 2020, Wydaniwctwo Dębogóra, 2020. Nagranie z CD załączonego do tejże publikacji. Śpiewa Jacek Kowalski. Na lirze gra Jan Kiernicki.

11.07.2026 Brak komentarzy

ŚW BENEDYKT W SUBIACO I W DŁUGIEJ GOŚLINIE

Na obraz św. Benedykta z kościoła w Długiej Goślinie. I. W głębinach skał Benedykt miał Krzyż, czaszkę, różę i księgę; Czołem bił im, mawiając: «Tym Rynsztunkiem nieba dosięgę. II. Znam z księgi kart, co jestem wart: Proch, grzesznik i niedołęga; Ale mnie Krzyż upewnia, iż On będzie moja potęga. III. Róża śród skał mówi, bym trwał, A będę kwitł znamienicie; A czaszka mnie upewnia, że To właśnie tutaj jest życie». - - - PS. Parafialny kościół w Długiej Goślinie był ongiś patronatu poznańskich panien benedyktynek. Co objawiło się w jego starożytnym wyposażeniu; między innymi w obrazie św. Benedykta. * piosenka Jacka Kowalskiego z płyty PIEŚNI DREWNIANYCH KOŚCIÓŁKÓW, Poznań 2007. ** Jacek Kowalski – tekst, śpiew; Milena Dobroć – lutnia renesansowa; Anna Śliwa – skrzypce, fidel; Tomasz Dobrzański – mandora, pozytyw, bombarda, flety; Paweł Iwaszkiewicz – bombardy, flety proste, flet traverso; Jacek Muzioł – perkusja; Marek Nahajowski – bombarda, flet prosty; Kazimierz Pyzik – viola da gamba; realizacja nagrań: Maurycy J. Kin, Mirosław Miazga. *** DO FILMU WYKORZYSTANO FOTOGRAFIE I FRAGMENTY FOTOGRAFII MIKOŁAJA POTOCKIEGO wykonanych w kościele św. Marii Magdaleny w Długiej Goślinie w Roku Pańskim 2006 jako ilustracje do książki JK «Na szlaku kościołów drewnianych wokół Puszczy Zielonka», Poznań 2011 (reedycja w zmienionym kształcie pozycji: «Podróż do dwunastu drewnianych kościołów, Murowana Goślina 2008). **** Rowery z kościoła w Łagiewnikach Kościelnych oraz zakratowane okno z kościoła w Kiszkowie sfotografował JK 21 października Roku Pańskiego 2006.

Dołącz do grona Patronów!

Wesprzyj działalność Autora Jacek Korabita Kowalski już teraz!

Zostań Patronem