Przygody Felka Wafelka

Leoś podrzucił mi pytanie, na które sam bardzo chciałem znać odpowiedź: dlaczego ćmy lecą do światła? Odpowiedziałem — i byłem z siebie taki dumny, że następnego dnia postanowiłem to udowodnić na własnej kuchennej musze. Zgasiłem lampę pewny wyniku. A mucha krążyła dalej. To był początek najlepszej lekcji, jaką dała mi ta cała seria.

Pięcioletni Olek z Niemiec chciał wiedzieć trzy rzeczy: jak zbudowana jest ośmiornica, jak je i jak robi kupkę. Uśmiechnąłem się nad tym mailem — ale im głębiej wchodziłem w temat, tym bardziej rozumiałem, że to nie są śmieszne pytania. To są dokładnie te pytania, od których zaczyna prawdziwy naukowiec. I że w jeden odcinek to się nie zmieści.

Tata Jadzi poprosił o jeden odcinek Słodkiej Nauki o sporcie. Ale kiedy zacząłem grzebać w tym, jak ruch zmienia nie tylko mięśnie, ale i mózg, i nastrój, zrozumiałem, że w jeden odcinek to się nie zmieści. Więc zrobiłem dwa — a drugi z nich okazał się najbardziej osobistym, jaki dotąd napisałem dla Słodkiej Nauki.

Kiedy dostałem wiadomość, że sześcioletni Piotruś na urodziny zamiast prezentu wybrał odcinek Słodkiej Nauki o meduzach, od razu wiedziałem, że muszę się postarać podwójnie. Bo jak zrobić odcinek dla dziecka, które o zwierzętach wie więcej niż niejeden dorosły? Zrobiłem więc coś, czego wcześniej nie robiłem — dwudniowy „doktorat z meduz". Oto kulisy urodzinowego odcinka Piotrusia.