Zgodnie ze szczególną teorią względności prędkość światła w próżni to absolutna granica. Żadna informacja ani sygnał nie mogą jej przekroczyć. Co więcej obiekty posiadające masę nie są w stanie nawet jej osiągnąć. Z kolei cząstki bez masy po prostu zawsze poruszają się z tą prędkością. Celowo mówię tu o cząstkach bez masy, bo tak jak wspomniałem w przedostatnim materiale, sama nazwa prędkość światła potrafi być myląca. Prędkość c to nie jest wewnętrzna cecha samego światła, to fundamentalna stała wpisana w geometrię wszechświata, ostateczny przelicznik między przestrzenią a czasem. Ta granica wynika wprost ze struktury czasoprzestrzeni.
Z drugiej strony, jeśli zajrzymy w dane kosmologiczne, wnioski są jednoznaczne. Wszechświat jest pełen galaktyk, które oddalają się od nas z prędkościami nadświetlnymi. Z pozoru może się wydawać, że to jawne złamanie fundamentów fizyki. Jak galaktyki mogą uciekać od nas na przykład dwa albo trzy razy szybciej niż światło?
