Strategy&Future

W pierwszych latach postzimnowojennych Amerykanie dążyli do upowszechnienia zasad Konsensusu waszyngtońskiego, który dotyczył zaleceń Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Banku Światowego dla krajów słabiej rozwiniętych, w celu zdynamizowania rozwoju poprzez reformy rynkowe i szerokie otwarcie gospodarki na globalne przepływy. Tym samym Amerykanie sprzyjali globalizacji handlu, którego byli jednocześnie beneficjentami i gwarantami.

Rozmowa założyciela Strategy&Future Jacka Bartosiaka i dyrektora analiz w S&F Alberta Świdzińskiego o stanie ładu światowego na tle ostatnich wydarzeń na świecie – od Chin przez Bliski Wschód po Białoruś.

In the first years of the post-Cold War period, the Americans sought to spread the principles of the Washington Consensus, which concerned the recommendations of the International Monetary Fund and the World Bank for less developed countries in order to accelerate development through market reforms and wide openness of the economy to global flows.

Recenzja książek Simona Sebaga Montefiore („Letters that changed the World” oraz „Speeches that changed the World”) autorstwa Jacka Bartosiaka. Obie książki stanowią jedność: wybrane przemówienia i listy zmieniające historię. Wspaniale oddają klimat chwili, są też bardzo zaskakujące.

Siła i wynikająca z niej wiarygodność są walutą w stosunkach międzynarodowych, a dzieje całego XX wieku oraz pozycja, jaką zdobyły Stany Zjednoczone w ciągu minionego wieku i na początku wieku obecnego, są doskonałą ilustracją tej brutalnej prawdy.

Power and the credibility that arises from power are the currency in international relations. It’s a brutal truth perfectly illustrated by the history of the entire 20th century and the position gained by the United States over the past century and at the beginning of the present century.

W sierpniu 2008 roku Rosja przeprowadziła inwazję na Gruzję. W jej następstwie flota wojenna USA dokonała na Morzu Czarnym pokazu siły. Wsparły ją inne państwa NATO, wysyłając okręty przez cieśninę Bosfor, co w rzeczy samej przeraziło decydentów rosyjskich.

In August 2008, Russia invaded Georgia. In its wake, the US Navy demonstrated its overwhelming land-attack capabilities in the Black Sea. It was supported by other NATO countries by sending ships through the Bosporus, which in fact frightened Russian decision-makers.

Jacek Bartosiak na temat „The Art of War” – Antoine’a Henri de Jominiego – czyli o najbardziej szczegółowym podręczniku prowadzenia wojny lądowej. Jest też o polskim teatrze wojny i bramie smoleńskiej.

Z punktu widzenia wielkiej strategii Rzeczypospolitej obszar rdzeniowy Rosji był otoczony przez pięć konkurencyjnych i sąsiadujących z nim ośrodków geopolitycznych: Szwecję, Rzeczpospolitą, Turcję, Persję i Chiny, położone w strefie pośredniej pomiędzy Heartlandem a Rimlandem. Państwowość rosyjska była od nich oddzielona kolejnymi obszarami buforowymi, zwanymi ładnie – z dawnej polszczyzny – pograniczami.

Regardless of cultural and civilizational differences, Poland’s grand strategy viewed Russia as the landlocked continental power, whose core area was surrounded by five external powers: Sweden, Poland, Turkey, Persia and China – all located in the intermediate zone between Eurasian Heartland and Rimland. And the Russia proper was separated from them by buffer zone aka ‘borderlands’. In the Polish history they were referred to as the “Eastern Frontier.”

Lektura dla wszystkich, którzy chcą wiedzieć, o co chodzi na Wielkim Bliskim Wschodzie. Dla wszystkich, którzy chcą poznać historię ostatnich 100 lat tego regionu świata, od Afganistanu przez Izrael i Palestynę po Algierię, bez retuszu, bez tematów tabu, z wielką erudycją, napisaną przez światowej klasy dziennikarza – Roberta Fiska, który żył na Bliskim Wschodzie od lat 70 tych XX wieku.